Η προστασία προσωπικών δεδομένων ως παράγοντας οικονομικής αξίας: Κοινή έκθεση των εποπτικών αρχών Λουξεμβούργου, Γαλλίας και Ηνωμένου Βασιλείου
Η συμμόρφωση με τη νομοθεσία προστασίας δεδομένων επηρεάζει την αποτίμηση επιχειρήσεων, τις συγχωνεύσεις και εξαγορές, τις επενδυτικές αποφάσεις και την αξιοποίηση των δεδομένων ως περιουσιακών στοιχείων
Τη σχέση μεταξύ συμμόρφωσης με τη νομοθεσία προστασίας προσωπικών δεδομένων και δημιουργίας οικονομικής αξίας εξετάζει κοινή έκθεση που δημοσίευσαν πριν από λίγες ημέρες οι εποπτικές αρχές του Λουξεμβούργου (CNPD), της Γαλλίας (CNIL) και του Ηνωμένου Βασιλείου (ICO), με τίτλο «From Data Protection toValue Creation in Finance: Data Valuation, Accounting, Mergers & Acquisitionsand Governance».
Η μελέτη βασίστηκε σε βιβλιογραφική έρευνα, συνεντεύξεις με επαγγελματίες του χρηματοοικονομικού τομέα και ποσοτικές έρευνες σε επιχειρήσεις, μεταξύ των οποίων έρευνα με 204 απαντήσεις από τη Γαλλία. Αντικείμενό της αποτέλεσε η διερεύνηση του κατά πόσον η προστασία δεδομένων αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως κανονιστική υποχρέωση ή αναγνωρίζεται ως παράγοντας ανταγωνιστικότητας, επιχειρησιακής ανθεκτικότητας και οικονομικής αξίας.
Από το κόστος συμμόρφωσης στην οικονομική αξία
Σύμφωνα με την έκθεση, η συμμόρφωση με τη νομοθεσία προστασίας δεδομένων εξακολουθεί συχνά να αξιολογείται με βάση το οικονομικό της κόστος, ενώ τα οφέλη της αποτυπώνονται δυσκολότερα στους χρηματοοικονομικούς δείκτες.
Οι τρεις εποπτικές αρχές επισημαίνουν ότι η αποτελεσματική διακυβέρνηση των δεδομένων μπορεί να ενισχύσει την εμπιστοσύνη πελατών και επενδυτών, να περιορίσει κανονιστικούς και επιχειρησιακούς κινδύνους και να συμβάλει στην αξιοποίηση των δεδομένων για την ανάπτυξη υπηρεσιών και εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης.
Αντίστοιχα, περιστατικά παραβίασης δεδομένων και ελλείψεις συμμόρφωσης μπορούν να επηρεάσουν τη φήμη, την πιστοληπτική αξιολόγηση και την οικονομική αποτίμηση μιας επιχείρησης.
Τα προσωπικά δεδομένα ως άυλα περιουσιακά στοιχεία
Σημαντικό μέρος της έκθεσης αφιερώνεται στις δυσχέρειες αποτίμησης και λογιστικής αναγνώρισης των δεδομένων ως περιουσιακών στοιχείων.
Οι αρχές εξετάζουν τις δυνατότητες εφαρμογής των διεθνών λογιστικών προτύπων IAS 38, IFRS 3 και IAS 36, διαπιστώνοντας ότι η οικονομική αξία των δεδομένων δεν αποτυπώνεται πάντοτε στις οικονομικές καταστάσεις των επιχειρήσεων.
Ιδιαίτερη διάκριση γίνεται μεταξύ εσωτερικά δημιουργούμενων βάσεων δεδομένων, των οποίων η αναγνώριση υπόκειται σε σημαντικούς περιορισμούς, και βάσεων που αποκτώνται μέσω επιχειρηματικών συναλλαγών και μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να αναγνωριστούν ως άυλα περιουσιακά στοιχεία.
Η προστασία δεδομένων στις εξαγορές και συγχωνεύσεις
Η μελέτη εξετάζει επίσης τη σημασία της συμμόρφωσης κατά τον νομικό και οικονομικό έλεγχο επιχειρήσεων. Η νομιμότητα της συλλογής και χρήσης δεδομένων, η ποιότητα των βάσεων δεδομένων και οι ενδεχόμενες παραβάσεις της νομοθεσίας μπορούν να επηρεάσουν την αξία μιας συναλλαγής, τους συμβατικούς όρους και τις απαιτούμενες εγγυήσεις.
Οι Αρχές αναφέρονται στη δυνατότητα διενέργειας εξειδικευμένου ελέγχου δεδομένων (DataDueDiligence), ο οποίος θα συνδυάζει την αποτίμηση της οικονομικής αξίας τους με την αξιολόγηση των νομικών και τεχνικών κινδύνων.
Μεταξύ των αναδυόμενων πρακτικών που παρουσιάζονται περιλαμβάνονται η ενσωμάτωση της προστασίας δεδομένων στην εταιρική διακυβέρνηση, η συμμετοχή των DPO στις διαδικασίες οικονομικής αξιολόγησης, η ανάπτυξη δεικτών συμμόρφωσης και η αξιοποίηση πιστοποιήσεων προστασίας δεδομένων.
- ΤΟΜΕΙΣ ΔΙΚΑΙΟΥ
- Προσωπικά Δεδομένα