Νόμος 3557/2007

1. Στο άρθρο 1 του π.δ. 237/1986, η περίπτωση θ' αντικαθίσταται, ως εξής:

«θ) Κέντρο Πληροφοριών είναι οργανική μονάδα της Επιτροπής Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης που ορίζεται στο άρθρο 27β του παρόντος.»

2. Στο άρθρο 1 του π.δ. 237/1986 προστίθεται περίπτωση ι', ως εξής:

«ι) Ενοποιημένη Συμφωνία του Συμβουλίου των Γραφείων Διεθνούς Ασφάλισης (Internal Regulations of the Council of Bureaux - Reglement General du Conseil des Bureaux, L 192/23 - 31.7.2003), είναι η συμφωνία η οποία, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 2 της οδηγίας 72/166/ΕΚ του Συμβουλίου της 24ης Απριλίου 1972 (L103), ενσωμάτωσε και αντικατέστησε, από την 1η Αυγούστου 2003, δυνάμει της από 28/7/2003 απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (L 192), το σύνολο των διατάξεων της Σύμβασης Ενιαίου Τύπου μεταξύ Γραφείων και της Πολυμερούς Σύμβασης Εγγυήσεως.»

1. H παράγραφος 2 του άρθρου 2 του π.δ. 237/1986 αντικαθίσταται ως εξής:

«2. Αυτοκίνητο όχημα που έχει τον τόπο της συνήθους στάθμευσής του στην Ελληνική Επικράτεια και εξέρχεται από τα όρια αυτής, πρέπει να εφοδιάζεται με πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης (πράσινη κάρτα) που ισχύει τουλάχιστον στο έδαφος των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών του Ενιαίου Οικονομικού Χώρου (Ε.Ο.Χ.) και των λοιπών κρατών, των οποίων τα Εθνικά Γραφεία Διεθνούς Ασφάλισης δεσμεύονται να εφαρμόζουν το τμήμα ΙΙΙ της Ενοποιημένης Συμφωνίας.»

2. Στο άρθρο 2 προστίθεται παράγραφος 3 ως εξής:

«3. Το αυτοκίνητο όχημα που αναφέρεται στην προηγούμενη παράγραφο, αν πρόκειται να κυκλοφορήσει στο έδαφος τρίτων χωρών που δεν ανήκουν στον Ε.Ο.Χ., πρέπει να είναι εφοδιασμένο με πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης (πράσινη κάρτα), που ισχύει στις χώρες αυτές σύμφωνα με το τμήμα ΙΙ της Ενοποιημένης Συμφωνίας. Αν δεν τηρηθεί η υποχρέωση του προηγούμενου εδαφίου, ο κύριος, ο κάτοχος και ο οδηγός του αυτοκινήτου οχήματος ευθύνονται, εις ολόκληρον, έναντι του ασφαλιστή και του Γραφείου Διεθνούς Ασφάλισης, σύμφωνα με όσα ορίζονται στα επόμενα άρθρα.»

3. Η παράγραφος 5 του άρθρου 3 του π.δ. 237/1986 καταργείται και η παράγραφος 6 του ίδιου άρθρου αναριθμείται ως παράγραφος 5.

4. Στην παράγραφο 3 του άρθρου 5 του π.δ. 237/1986 η φράση «....συμπληρωματική συμφωνία» αντικαθίσταται με τη φράση «Ενοποιημένη Συμφωνία - τμήμα ΙΙΙ».

Στο τέλος της παραγράφου 3 του άρθρου 6 του π.δ. 237/ 1986 προστίθενται εδάφια δ' και ε' ως εξής:

«δ) Ο ασφαλιστής έχει το δικαίωμα, κατά την τιμολόγηση των υπηρεσιών του, όταν συνάπτεται ή ανανεώνεται η σύμβαση ασφάλισης, να επιβάλλει επιπλέον ασφάλιστρο με βάση τα αναφερόμενα στο ασφαλιστήριο και ισχύοντα, γενικώς, για τους ασφαλισμένους του, αντικειμενικά κριτήρια, στις περιπτώσεις που: αα) ο οδηγός του ασφαλισμένου αυτοκινήτου οχήματος έχει υποβάλει δήλωση με την οποία αποδέχεται την υπαιτιότητά του ως προς την πρόκληση του ατυχήματος, ββ) ο ασφαλιστής έχει καταβάλει αποζημίωση, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, σε πρόσωπο που ενεπλάκη σε ατύχημα με τον ασφαλισμένο του.

ε) Κατά τον προσδιορισμό των ασφαλίστρων για υλικές ζημίες του ασφαλισμένου αυτοκινήτου, λαμβάνεται υποχρεωτικά υπόψιν η τρέχουσα αξία του ασφαλισμένου αυτοκινήτου οχήματος, η οποία υπολογίζεται με βάση τον τύπο και την παλαιότητά του. Αν ο ασφαλιστής επιβάλλει ασφάλιστρο, το ποσό του οποίου δεν αναλογεί στην πραγματική αξία του ασφαλισμένου αυτοκινήτου οχήματος, το πέραν της αξίας αυτής ποσό επιστρέφεται στον λήπτη της ασφάλισης ή τον ασφαλισμένο με το νόμιμο τόκο. Αν δεν επιστραφεί από τον ασφαλιστή το ποσό αυτό, ο Υπουργός Ανάπτυξης μπορεί να επιβάλλει σε βάρος του ασφαλιστή πρόστιμο μέχρι τέσσερις χιλιάδες (4.000) ευρώ.»

Μετά το άρθρο 6 του π.δ. 237/1986 προστίθενται νέα άρθρα 6α και 6β, ως εξής:

«Άρθρο 6α

1. Η παροχή ασφαλιστικής κάλυψης πριν από την έκδοση του ασφαλιστηρίου προϋποθέτει σύμβαση προσωρινής κάλυψης η οποία αποδεικνύεται με την προσωρινή βεβαίωση και το ειδικό σήμα που χορηγούνται από τον ασφαλιστή κατά τα οριζόμενα στην παράγραφο 2 του άρθρου 5. Η προσωρινή βεβαίωση ισχύει μέχρι την έκδοση του ασφαλιστηρίου και, σε κάθε περίπτωση, μέχρι τριάντα (30) ημέρες από την έκδοσή της.

Απαγορεύεται, για τον ίδιο ασφαλιστικό κίνδυνο, η επανέκδοση προσωρινού σήματος, εκτός εάν η ασφαλιστική επιχείρηση που το εξέδωσε τεθεί, κατά τη διάρκεια της ισχύος του, σε ασφαλιστική εκκαθάριση ή αναστολή εργασιών ή αρνηθεί την ανάληψη του εν λόγω κινδύνου.

Σε περίπτωση παραβίασης της διάταξης του προηγούμενου εδαφίου επιβάλλονται, σε βάρος του διαμεσολαβητή, οι κυρώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 12 του π.δ. 298/1986.

2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3 του άρθρου 6, η ασφάλιση ισχύει εντός των τοπικών ορίων που ορίζονται στο ασφαλιστήριο.

3. Ο λήπτης της ασφάλισης και ο ασφαλισμένος, σε περίπτωση αλλαγής της διεύθυνσής τους, υποχρεούνται να γνωστοποιούν στον ασφαλιστή, αμελλητί, εγγράφως τη νέα τους διεύθυνση.

Ο ασφαλιστής μπορεί να προβαίνει σε κάθε γνωστοποίηση ή κοινοποίηση προς τον λήπτη της ασφάλισης και τον ασφαλισμένο στη δηλούμενη, από αυτούς, τελευταία τους διεύθυνση.

4. Αν προκληθεί ατύχημα από ρυμουλκό όχημα που συνδέεται με ρυμουλκούμενο, οι ασφαλιστές του ρυμουλκού και του ρυμουλκούμενου οχήματος, αντίστοιχα, ευθύνονται εις ολόκληρον έναντι των ζημιωθέντων τρίτων. Η ευθύνη των ασφαλιστών αυτών περιορίζεται μέχρι του ασφαλιστικού ποσού των σχετικών συμβάσεων, επιφυλασσομένου σε αυτούς του δικαιώματος της εκατέρωθεν αναγωγής για την κατανομή της ζημίας.»

«Άρθρο 6β

1. Εξαιρούνται από την ασφάλιση οι ζημίες που προκαλούνται:

α) από οδηγό ο οποίος στερείται της άδειας οδήγησης που προβλέπεται από το νόμο για την κατηγορία του αυτοκινήτου οχήματος που οδηγεί·

β) από οδηγό ο οποίος, κατά το χρόνο του ατυχήματος, τελούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος ή τοξικών ουσιών, κατά παράβαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ν. 2696/ 1999, ΦΕΚ 57 Α'), όπως εκάστοτε ισχύει, εφόσον η εν λόγω παράβαση τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την πρόκληση του ατυχήματος. Αν το αυτοκίνητο όχημα που εμπλέκεται στο ατύχημα ανήκει κατά κυριότητα σε επιχείρηση εκμίσθωσης επιβατικών αυτοκινήτων οχημάτων, το δικαίωμα αναγωγής του ασφαλιστή ασκείται μόνο κατά του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου οχήματος, εφόσον υφίσταται έγκυρο μισθωτικό έγγραφο·

γ) από αυτοκίνητο όχημα του οποίου γίνεται διαφορετική χρήση από αυτή που καθορίζεται στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο και στην άδεια κυκλοφορίας, εφόσον η χρήση αυτή τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την πρόκληση του ατυχήματος.

2. Με τη σύμβαση ασφάλισης επιτρέπεται να ορίζονται, πέραν των περιπτώσεων της προηγούμενης παραγράφου και άλλες περιπτώσεις εξαίρεσης από την ασφαλιστική κάλυψη, εφόσον οι περιπτώσεις αυτές αφορούν μόνο προαιρετική ασφαλιστική κάλυψη. Κάθε άλλη εξαίρεση είναι αυτοδικαίως άκυρη.

3. Ο ασφαλιστής δεν απαλλάσσεται από την ευθύνη του έναντι των ζημιωθέντων τρίτων, προβάλλοντας τις εξαιρέσεις των προηγούμενων παραγράφων, οι οποίες ισχύουν αποκλειστικά στο πλαίσιο της σχέσης του με τον ασφαλισμένο.»

Το άρθρο 8 του π.δ. 237/1986 αντικαθίσταται ως εξής:

«Άρθρο 8

1. Αν μεταβιβαστεί η κυριότητα του αυτοκινήτου οχήματος αιτία θανάτου, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του κληρονομούμενου από την ασφάλιση, μεταβιβάζονται αυτοδικαίως στον κληρονόμο, εκτός αν αυτός ειδοποιήσει εγγράφως τον ασφαλιστή για τη μη αποδοχή τους εντός τριάντα (30) ημερών από τη γνώση της επαγωγής της κληρονομίας και του λόγου της.

2. Αν μεταβιβαστεί η κυριότητα ή η κατοχή του αυτοκινήτου οχήματος με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο, η ασφάλιση εξακολουθεί να ισχύει μέχρι την αναγραφόμενη στο ασφαλιστήριο ημερομηνία λήξης της. Από την ημερομηνία αυτή επέρχεται αυτοδικαίως η λύση της ασφαλιστικής σύμβασης έναντι πάντων, χωρίς να απαιτείται εκ μέρους του ασφαλιστή οποιαδήποτε ενέργεια.

3. Αν, μετά τη μεταβίβαση του αυτοκινήτου οχήματος κατά την προηγούμενη παράγραφο, συναφθεί νέα ασφαλιστική σύμβαση για το ίδιο αυτοκίνητο όχημα, η υφιστάμενη ασφαλιστική σχέση παύει να ισχύει και μόνος υπεύθυνος έναντι των ζημιωθέντων τρίτων είναι ο τελευταίος ασφαλιστής.»

1. Το άρθρο 9 του π.δ. 237/1986 αντικαθίσταται, ως εξής:

«Άρθρο 9

1. Ο λήπτης της ασφάλισης ή ο ασφαλισμένος υποχρεούνται να δηλώνουν στον ασφαλιστή κάθε ατύχημα που αφορά το ασφαλισμένο αυτοκίνητο όχημα αμέσως, χωρίς υπαίτια καθυστέρηση και το αργότερο εντός οκτώ (8) εργάσιμων ημερών, αφότου έλαβαν γνώση του ατυχήματος.

2. Ο ασφαλισμένος υποχρεούται να προβαίνει σε κάθε δυνατή ενέργεια για τον περιορισμό της ζημίας και να παρέχει στον ασφαλιστή κάθε πληροφορία και έγγραφο που προβλέπονται στο ασφαλιστήριο. Ομοίως, υποχρεούται να παρέχει στον ασφαλιστή, εφόσον του ζητηθεί, κάθε άλλη πληροφορία και έγγραφο που είναι στη διάθεσή του και κρίνονται αναγκαία στο πλαίσιο δίκης την οποία διεξάγει ή προτίθεται να διεξαγάγει ο ασφαλιστής.

3. Σε περίπτωση υπαίτιας παράβασης των υποχρεώσεων που ορίζονται στις προηγούμενες παραγράφους ο λήπτης της ασφάλισης ή ο ασφαλισμένος μπορεί να υποχρεωθούν, με απόφαση του αρμόδιου δικαστηρίου, να καταβάλουν στον ασφαλιστή αποζημίωση μέχρι του ποσού δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.

4. Η καταβολή στον ασφαλισμένο ή τον ζημιωθέντα τρίτο ή η επιστροφή σε αυτούς οφειλόμενου ποσού που υπερβαίνει τα εκατό (100) ευρώ γίνεται με την έκδοση δίγραμμης επιταγής στο όνομά του ή με την κατάθεση σε τηρούμενο από αυτόν τραπεζικό λογαριασμό. Με τον ίδιο τρόπο καταβάλλεται από τον ασφαλιστή η αμοιβή που οφείλεται στον δικηγόρο, σε περίπτωση που η καταβολή της ασφαλιστικής αποζημίωσης γίνεται σε εκτέλεση δικαστικής απόφασης ή αποτελεί προϊόν εξωδικαστικού συμβιβασμού.»

2. Με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, που εκδίδεται εντός έξι (6) μηνών από τη δημοσίευση του παρόντος, καθορίζονται η διαδικασία διακανονισμού και καταβολής, στους δικαιούχους, κάθε αποζημίωσης που απορρέει από ασφαλιστική σύμβαση και οφείλεται σύμφωνα με τους όρους αυτής και τις διατάξεις του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει, καθώς και οι ειδικότεροι συναφείς όροι και προϋποθέσεις και καθορίζονται οι διοικητικές κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασής τους.

Η παράγραφος 2 του άρθρου 10 του π.δ. 237/1986 αντικαθίσταται ως εξής:

«2. Η αξίωση αυτή παραγράφεται μετά πάροδο πέντε (5) ετών από την ημέρα του ατυχήματος, επιφυλασσομένων των διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας για την αναστολή και τη διακοπή της παραγραφής.»

Το άρθρο 11 του π.δ. 237/1986 αντικαθίσταται ως εξής: «Άρθρο 11

1. Με την επιφύλαξη του δικαιώματος άσκησης αγωγής κατά του λήπτη της ασφάλισης, του ασφαλισμένου και του οδηγού, ο ασφαλιστής δεν μπορεί να αντιτάξει κατά του ζημιωθέντος τρίτου, όταν αυτός ασκεί την αξίωση της παραγράφου 1 του άρθρου 10, ενστάσεις που απορρέουν από την ασφαλιστική σύμβαση.

2. Κατά ζημιωθέντος τρίτου, η ακύρωση, η λύση, η λήξη ή η αναστολή της ασφαλιστικής σύμβασης μπορεί να αντιταχθούν, μόνο εάν το ατύχημα συνέβη μετά πάροδο δεκαέξι (16) ημερών από τη γνωστοποίηση, εκ μέρους του ασφαλιστή, της ακύρωσης, της λύσης, της λήξης ή της αναστολής της ασφαλιστικής σύμβασης, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 11α.

3. Αν υπάρχουν διαδοχικές ασφαλίσεις, ισχύει μόνο η τελευταία και αποκλειστικά υπόχρεος για την καταβολή της αποζημίωσης στον ζημιωθέντα τρίτο είναι ο τελευταίος ασφαλιστής. Οι προγενέστερες ασφαλίσεις είναι αυτοδικαίως άκυρες, χωρίς να απαιτείται γνωστοποίηση ή καταγγελία.»

Μετά το άρθρο 11 του π.δ. 237/1986 προστίθεται άρθρο 11α, ως εξής:

«Άρθρο 11α

1. Τα μέρη που συμβάλλονται στην ασφαλιστική σύμβαση μπορούν να λύουν αυτήν, οποτεδήποτε, με έγγραφη συμφωνία. Η λύση της σύμβασης γνωστοποιείται, με επιμέλεια του ασφαλιστή, στο Κέντρο Πληροφοριών, που προβλέπεται στο άρθρο 27β και ισχύει έναντι των τρίτων μετά την πάροδο δεκαέξι (16) ημερών από τη γνωστοποίηση αυτή.

2. α) Ο λήπτης της ασφάλισης ή ο ασφαλισμένος μπορούν να καταγγέλλουν την ασφαλιστική σύμβαση, οποτεδήποτε, με γραπτή δήλωση η οποία επιδίδεται στον ασφαλιστή ή σε εξουσιοδοτημένο από αυτόν διαμεσολαβητή, επί αποδείξει. Τα αποτελέσματα της καταγγελίας επέρχονται μετά την πάροδο τριάντα (30) ημερών από την περιέλευση αυτής στον ασφαλιστή.

β) Ο ασφαλιστής μπορεί, με γραπτή δήλωση, να καταγγείλει την ασφαλιστική σύμβαση μόνο για παράβαση ουσιώδους όρου αυτής από τον λήπτη της ασφάλισης ή τον ασφαλισμένο, βαρυνόμενος με την απόδειξη της παράβασης. Με τη δήλωση της καταγγελίας, η οποία επιδίδεται στον λήπτη της ασφάλισης και τον ασφαλισμένο με συστημένη επιστολή ή επί αποδείξει, γνωστοποιείται ότι, η μη συμμόρφωσή τους με τον παραβιασθέντα ουσιώδη όρο εντός τριάντα (30) ημερών από την επίδοση της καταγγελίας, επιφέρει τη λύση της ασφαλιστικής σύμβασης.

γ) Η καταγγελία επιδίδεται στη διεύθυνση της κατοικίας ή διαμονής του λήπτη της ασφάλισης και του ασφαλισμένου που αναγράφεται στο ασφαλιστήριο. Ως κατοικία ή διαμονή θεωρείται και η τελευταία διεύθυνση που ο λήπτης της ασφάλισης και ο ασφαλισμένος δήλωσαν εγγράφως στον ασφαλιστή.

Τα αποτελέσματα της καταγγελίας επέρχονται ανεξάρτητα από την άρνηση του λήπτη της ασφάλισης και του ασφαλισμένου να παραλάβουν αυτήν ή τη μη ανεύρεσή τους στις διευθύνσεις κατοικίας ή διαμονής του προηγούμενου εδαφίου ή τη μη προσέλευσή τους στο Ταχυδρομείο για την παραλαβή της, εκτός εάν ο λήπτης της ασφάλισης και ο ασφαλισμένος αποδείξουν ότι, ανυπαιτίως, δεν είχαν τη δυνατότητα να λάβουν γνώση της καταγγελίας.

δ) Αν την καταγγελία της ασφαλιστικής σύμβασης ασκεί ο ασφαλιστής, υποχρεούται να κοινοποιεί αυτήν στο Κέντρο Πληροφοριών, η σχετική βεβαίωση του οποίου αποτελεί πλήρη απόδειξη του περιεχομένου της. Αν την καταγγελία ασκεί ο λήπτης της ασφάλισης, ο ασφαλιστής γνωστοποιεί τη λύση της ασφαλιστικής σύμβασης στο Κέντρο Πληροφοριών.

3. Ο ασφαλιστής μπορεί να επικαλεσθεί τη λύση της ασφαλιστικής σύμβασης έναντι του ζημιωθέντος τρίτου, μετά την πάροδο δεκαέξι (16) ημερών από τη γνωστοποίη-σή της στο Κέντρο Πληροφοριών, κατά τα οριζόμενα στο εδάφιο δ' της προηγούμενης παραγράφου.

4. Η ασφαλιστική σύμβαση ισχύει για όσο χρόνο ορίζεται στο ασφαλιστήριο και ανανεώνεται κάθε φορά, αυτοδικαίως, για ίσο χρόνο, εκτός εάν ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη γνωστοποιήσει στο άλλο, με συστημένη επιστολή ή επί αποδείξει, την εναντίωσή του τριάντα (30) ημέρες πριν από τη λήξη της ασφαλιστικής σύμβασης. Στην περίπτωση αυτή ο ασφαλιστής μπορεί να επικαλεσθεί τη λήξη της ασφαλιστικής σύμβασης έναντι του ζημιωθέντος τρίτου, μετά την πάροδο δεκαέξι (16) ημερών από την εκ μέρους του γνωστοποίησή της στο Κέντρο Πληροφοριών.

5. Η ισχύς της ασφαλιστικής σύμβασης αναστέλλεται από την έκδοση πρόσθετης πράξης του ασφαλιστή, μετά από έγγραφη αίτηση του λήπτη της ασφάλισης. Ο ασφαλιστής μπορεί να επικαλεσθεί την αναστολή αυτή έναντι του ζημιωθέντος τρίτου μετά την έκδοση της πρόσθετης πράξης και την πάροδο δεκαέξι (16) ημερών από την εκ μέρους του γνωστοποίησή της στο Κέντρο Πληροφοριών.

Η ανωτέρω αναστολή ισχύει για ορισμένο ή αόριστο χρόνο και πάντως για χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των τριάντα (30) ημερών. Εάν η αναστολή χορηγείται για αόριστο χρόνο, η ασφαλιστική σύμβαση επανέρχεται σε ισχύ από την παραλαβή, εκ μέρους του ασφαλιστή, σχετικής έγγραφης αίτησης του λήπτη της ασφάλισης.

Εάν η αναστολή χορηγείται για ορισμένο χρόνο, η ισχύς της ασφαλιστικής σύμβασης παρατείνεται για χρόνο ίσο με το χρόνο της αναστολής ή επιστρέφονται τα ασφάλιστρα που αντιστοιχούν στο χρόνο της αναστολής, κατά τη συμφωνία των συμβαλλόμενων μερών.»

1. Οι παράγραφοι 2 και 3 του άρθρου 13 του π.δ. 237/1986 αναριθμούνται ως παράγραφοι 1 και 2, αντίστοιχα, και η ανα-ριθμούμενη, ως παράγραφος 1, αντικαθίσταται ως εξής:

«1. Δεν ενεργείται έλεγχος για την ύπαρξη έγκυρης ασφαλιστικής κάλυψης σε αυτοκίνητα οχήματα που εισέρχονται ή κυκλοφορούν στην Ελλάδα και έχουν τον τόπο συνήθους στάθμευσης στο έδαφος άλλου κράτους, το Εθνικό Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης του οποίου έχει προσυπογράψει με το αντίστοιχο Ελληνικό Γραφείο το Τμήμα ΙΙΙ της Ενοποιημένης Συμφωνίας.»

2. Μετά από το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 5 του άρθρου 19 του π.δ. 237/1986 προστίθεται νέο εδάφιο ως εξής:

«Το προηγούμενο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που το Ελληνικό Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης καταβάλλει αποζημιώσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος σε αλλοδαπά Γραφεία Διεθνούς Ασφαλίσεως για ατυχήματα που συμβαίνουν εκτός Ελλάδος.»

3. α) To πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 27 του π.δ. 237/1986 αντικαθίσταται ως εξής:

«1. Το Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης διακανονίζει ζημίες και καταβάλλει αποζημιώσεις για λογαριασμό αλλοδαπών Γραφείων Διεθνούς Ασφάλισης, εντός των ορίων που καθορίζονται από τις διατάξεις του παρόντος, λόγω ατυχημάτων τα οποία προκαλούνται από την κυκλοφορία στην Ελλάδα αυτοκινήτων οχημάτων, που έχουν τον τόπο συνήθους στάθμευσης στο έδαφος χωρών, τα αντίστοιχα Γραφεία των οποίων εφαρμόζουν το Τμήμα ΙΙ της Ενοποιημένης Συμφωνίας, εφόσον τα αυτοκίνητα αυτά είναι εφοδιασμένα με ισχύον πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης (πράσινη κάρτα).»

β) Στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 27 του π.δ. 237/1986, η φράση «κατά το άρθρο 13 παράγραφος 2» αντικαθίσταται με τη φράση «κατά το άρθρο 13 παράγραφος 1».

4. Η παράγραφος 1 του άρθρου 27β του π.δ. 237/1986, όπως ισχύει, αντικαθίσταται ως εξής:

«1. Συνιστάται στο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Επιτροπή Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης» (ΕΠ.Ε.Ι.Α.), που προβλέπεται στο άρθρο 1 του ν. 3229/2004 (ΦΕΚ 38 Α'), ως υπηρεσιακή μονάδα του, Κέντρο Πληροφοριών.

Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται μετά από πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Οικονομίας και Οικονομικών και Ανάπτυξης, ρυθμίζονται η ένταξη του Κέντρου Πληροφοριών στον Οργανισμό της ΕΠ.Ε.Ι.Α., η διάρθρωση, η οργάνωση και η λειτουργία του, ο αριθμός των οργανικών θέσεων των υπαλλήλων του κατά κατηγορία, κλάδο, ειδικότητα και είδος σχέσης εργασίας, τα ειδικά προσόντα του προϊσταμένου του Κέντρου Πληροφοριών και των υπαλλήλων του και οι γνώσεις αυτών σε θέματα, όπως ανάλυσης συστημάτων πληροφορικής, διαχείρισης βάσης δεδομένων, διαχείρισης δικτύων, χειρισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών, καθώς και κάθε ειδικότερο θέμα και σχετική λεπτομέρεια.»

5. Το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 5 του άρθρου 29 του π.δ. 237/1986 αντικαθίσταται ως εξής:

«Οι υποχρεώσεις των ανωτέρω μελών που απορρέουν από την έκδοση πιστοποιητικού διεθνούς ασφάλισης (πράσινης κάρτας) του Ελληνικού Γραφείου ρυθμίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 27 του παρόντος και το Τμήμα ΙΙ της Ενοποιημένης Συμφωνίας.»

6. Η παράγραφος 1 του άρθρου 30 του π.δ. 237/1986 αντικαθίσταται ως εξής:

«1. Το Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης προσυπογράφει το κείμενο που περιέχει τις υποχρεωτικές διατάξεις της Ενοποιημένης Συμφωνίας και υποχρεούται να τηρεί τις διατάξεις αυτές, καθώς και τις διατάξεις του Τμήματος ΙΙ της Συμφωνίας αυτής, που έχει προσυπογράψει με τα αντίστοιχα Γραφεία και αφορούν τις σχέσεις μεταξύ των Γραφείων αυτών οι οποίες βασίζονται στο πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης (πράσινη κάρτα).

Ομοίως, το Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης υποχρεούται να τηρεί τις διατάξεις του Τμήματος ΙΙΙ της Ενοποιημένης Συμφωνίας, που βασίζονται στην τεκμαρτή ασφαλιστική κάλυψη, το κείμενο των οποίων έχει προσυπογράψει με τα αναφερόμενα, στο Παράρτημα της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από 28.7.2003 (L.192), αντίστοιχα Γραφεία των κρατών του ΕΟΧ και των συνδεδεμένων κρατών που προσχώρησαν στην Πολυμερή Σύμβαση Εγγύησης, κατά το άρθρο 17 της Ενοποιημένης Συμφωνίας.

Το Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης υπογράφει και κάθε άλλη συμφωνία που είναι αναγκαία για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του.»

7. Η παράγραφος 2 του άρθρου 34α του π.δ. 237/1986, όπως προστέθηκε με την παράγραφο 18 του άρθρου 37 του ν. 2496/1997 (ΦΕΚ 87 Α'), αντικαθίσταται ως εξής:

«2. Οι υποχρεώσεις του Γραφείου Διεθνούς Ασφάλισης, στο σύνολό τους, που δημιουργήθηκαν είτε πριν είτε μετά την 1η Ιουλίου 2003 ρυθμίζονται από τις διατάξεις της Ενοποιημένης Συμφωνίας.»

8. Η πρώτη περίοδος της παραγράφου 2 του άρθρου 38 του π.δ. 237/1986 αντικαθίσταται ως εξής:

«2. Ανεξάρτητα από τις συνέπειες που προβλέπονται στην προηγούμενη παράγραφο, ο Υπουργός Ανάπτυξης μπορεί να επιβάλλει πρόστιμο μέχρι τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ σε ασφαλιστική εταιρία που:».

9. Η παράγραφος 4 του άρθρου 38 του π.δ. 237/1986 αντικαθίσταται ως εξής:

«4. Για τη μη συμμόρφωση της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος προς τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 4 του παρόντος επιβάλλεται πρόστιμο από δύο χιλιάδες (2.000) έως τέσσερις χιλιάδες (4.000) ευρώ.»

1. Το τελευταίο εδάφιο της περίπτωσης στ' της παραγράφου 2Β του άρθρου 7 του ν.δ. 400/1970 (ΦΕΚ 10 Α'), όπως ισχύει, αντικαθίσταται ως εξής:

«Το ανωτέρω επιπλέον τεχνικό απόθεμα καθίσταται υποχρεωτικό από 1.1. 2008.»

2. Στο τέλος της παραγράφου 1 του άρθρου 10 του ν.δ. 400/1970 προστίθενται εδάφια ως εξής:

«Οι απαιτήσεις από σχέση εξαρτημένης εργασίας, εκτός των απαιτήσεων προσώπων που ασκούν τη διοίκηση και διαχείριση της ασφαλιστικής επιχείρησης, έχουν προνόμιο επί του συνόλου της περιουσίας της ασφαλιστικής επιχείρησης, εξαιρουμένων των εξόδων εκκαθάρισης και των μαθηματικών αποθεμάτων που υπάγονται στην κατηγορία τεχνικών αποθεμάτων ασφαλίσεων ζωής, σύμφωνα με το άρθρο 7 του παρόντος. Οι απαιτήσεις του προηγούμενου εδαφίου προηγούνται των απαιτήσεων των δικαιούχων ασφάλισης αστικής ευθύνης από την κυκλοφορία αυτοκινήτων, καθώς και των απαιτήσεων των λοιπών ασφαλίσεων κατά ζημιών. Τα προηγούμενα εδάφια ισχύουν αναδρομικά από 1.1.2006.»

3. α) Η περίπτωση ε' της παραγράφου 1Α του άρθρου 4 του π.δ. 190/2006 (ΦΕΚ 196 Α') αντικαθίσταται ως εξής:

«ε) έγγραφα που αποδεικνύουν ότι κατέχει γενικές εμπορικές ή επαγγελματικές γνώσεις.»

β) Με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, η οποία εκδίδεται εντός τριάντα (30) ημερών από τη δημοσίευση του παρόντος, καθορίζονται τα έγγραφα που αποδεικνύουν τις γενικές εμπορικές ή επαγγελματικές γνώσεις των υποψήφιων ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών διαμεσολαβητών, των συνδεδεμένων ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών διαμεσολαβητών, των υπαλλήλων των ασφαλιστικών επιχειρήσεων και των υπαλλήλων επιχειρήσεων ασφαλιστικής και αντασφαλιστικής διαμεσολάβησης, καθώς και οι περιπτώσεις κατά τις οποίες υφίσταται υποχρέωση περαιτέρω εκπαίδευσης των προσώπων αυτών.

4. Το τρίτο εδάφιο του άρθρου 5 του π.δ. 190/2006 αντικαθίσταται ως εξής:

«Οι συντονιστές ασφαλιστικών συμβούλων που ασκούσαν αποδεδειγμένα το επάγγελμα αυτό πριν από την 16η Μαΐου 1997 και είχαν δικαίωμα εγγραφής σε μητρώο σύμφωνα με το άρθρο 18 του ν. 1569/1985 (ΦΕΚ 183 Α'), όπως ισχύει, και

το άρθρο 36 παράγραφος 31 του ν. 2496/1997 και εξακολουθούν να ασκούν το επάγγελμά τους κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος, μπορούν να εγγραφούν στο οικείο μητρώο ασφαλιστικών διαμεσολαβητών μέχρι την 30ή Ιουνίου 2007, εφόσον πληρούν τις απαιτήσεις της περίπτωσης στ' της παραγράφου 1Α του άρθρου 4 του παρόντος.»

1. Το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του ν. 2323/1995 (ΦΕΚ 145 Α'), όπως ισχύει, αντικαθίσταται, ως εξής:

«Όποιος ασκεί υπαίθριο πλανόδιο εμπόριο επιτρέπεται να παραμένει στάσιμος μόνο κατά τη διάρκεια της συναλλαγής.»

2. Μετά το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 1 του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, προστίθεται νέο εδάφιο, ως εξής:

«Ειδικά, για τις Νομαρχίες Αθηνών και Πειραιώς, η άδεια χορηγείται σε όσους κατοικούν ή διαμένουν, συνεχώς, κατά τα δύο (2), τουλάχιστον, τελευταία έτη είτε στην περιφέρεια των Νομαρχιών αυτών είτε στις περιφέρειες των Νομαρχιών Ανατολικής Αττικής και Δυτικής Αττικής.»

3. Στο τέταρτο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 1 του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, η φράση «του οικείου νομαρχιακού διαμερίσματος» αντικαθίσταται με τη φράση «της οικείας Νομαρχίας».

4. Στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 2 του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, η φράση «και τις δέκα (10) συναπτές ημέρες» αντικαθίσταται με τη φράση «και τις δεκαπέντε (15) συναπτές ημέρες».

5. Στο τέταρτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 2 του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, μετά τη φράση «Οι άδειες χορηγούνται σε εμπόρους» προστίθενται οι φράσεις «..., σε κατόχους άδειας πωλητή λαϊκών αγορών που λειτουργούν εκτός της περιφέρειας των Ν.Α. Αθηνών - Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, σε κατόχους άδειας συμμετοχής σε κυριακάτικες αγορές που λειτουργούν εκτός της περιφέρειας των Ν.Α. Αθηνών-Πειραιώς και Θεσσαλονίκης ...».

6. Οι παράγραφοι 2, 3 και 4 του άρθρου 2 του ν. 2323/ 1995, όπως ισχύει, αντικαθίστανται και προστίθενται παράγραφοι 5, 6 και 7 ως εξής:

«2. Με απόφαση του κατά τόπον αρμόδιου νομαρχιακού συμβουλίου μπορεί να επιτρέπεται η λειτουργία υπαίθριας αγοράς κατά τις Κυριακές (κυριακάτικη αγορά) εντός της περιφέρειας της οικείας Ν.Α., σε ειδικώς καθοριζόμενους χώρους, ως εξής: α) μία κυριακάτικη αγορά σε κάθε δήμο της Ν.Α. Αθηνών - Πειραιώς, με πληθυσμό άνω των εκατό χιλιάδων (100.000) κατοίκων, β) μία κοινή κυριακάτικη αγορά σε τρεις τουλάχιστον όμορους μεταξύ τους δήμους των Ν.Α. Αθηνών - Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, με συνολικό πληθυσμό άνω των εκατόν πενήντα χιλιάδων (150.000) κατοίκων, γ) μία κυριακάτικη αγορά σε κάθε δήμο των λοιπών Ν.Α. της χώρας, με πληθυσμό άνω των είκοσι χιλιάδων (20.000) κατοίκων, δ) μία κοινή κυριακάτικη αγορά σε τρεις τουλάχιστον όμορους μεταξύ τους δήμους των λοιπών Ν.Α. της Χώρας, με συνολικό πληθυσμό άνω των είκοσι χιλιάδων (20.000) κατοίκων και ε) μια κυριακάτικη αγορά στο δημοτικό διαμέρισμα Δοξάτου του δήμου Δοξάτου της Ν.Α. Δράμας.

3. Η απόφαση της προηγούμενης παραγράφου εκδίδεται μετά από: α) πρόταση του οικείου δήμου ή κοινή πρόταση των όμορων δήμων, κατά περίπτωση, στην οποία καθορίζονται ο ακριβής χώρος λειτουργίας της αγοράς, ο ανώτατος αριθμός των αδειών συμμετοχής σε αυτή, τα είδη που επιτρέπεται να πωλούνται, τα τέλη που πρέπει να καταβάλλονται από τους συμμετέχοντες στην αγορά, η κατανομή αυτών μεταξύ των όμορων δήμων, εφόσον πρόκειται για κοινή αγορά, ο τρόπος είσπραξής τους και κάθε άλλο ειδικότερο θέμα και αναγκαία λεπτομέρεια, β) γνώμη: αα) των οικείων επιμελητηρίων, ββ) του οικείου εμπορικού συλλόγου και, μη υπάρχοντος αυτού, της Ομοσπονδίας Εμπορικών Συλλόγων που καλύπτει την περιοχή και γγ) της οικείας ομοσπονδίας βιοτεχνών και επαγγελματιών. Το οικείο νομαρχιακό συμβούλιο μπορεί με την απόφασή του να αποδεχθεί ή να απορρίψει, στο σύνολό της, την υποβαλλομένη πρόταση. Αν η πρόταση αυτή απορριφθεί, ο δήμος ή οι όμοροι δήμοι κατά περίπτωση που την υπέβαλαν μπορούν να επανέλθουν με νέα τροποποιημένη πρόταση.

4. Για τη συμμετοχή σε κυριακάτικες αγορές απαιτείται άδεια, η οποία χορηγείται στα πρόσωπα της παραγράφου 1 και εκδίδεται σύμφωνα με τις παραγράφους 3 και 4 του άρθρου 1 του ν. 2323/1995, όπως ισχύει. Οι χορηγούμενες άδειες είναι προσωποπαγείς και δεν επιτρέπεται η μεταβίβαση, η εκμίσθωση και η παραχώρηση της χρήσης τους ή η άσκηση, από τρίτα πρόσωπα, των δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτές με οποιονδήποτε τρόπο.

5. Ο έλεγχος της παράβασης των διατάξεων του παρόντος άρθρου διενεργείται από τα όργανα που ορίζονται στην παράγραφο 7 του άρθρου 5.

6. Τα τέλη που εισπράττονται από την έκδοση των αδειών για συμμετοχή σε κυριακάτικη αγορά περιέρχονται στον οικείο δήμο ή στους όμορους δήμους, κατά την αναλογία του πληθυσμού εκάστου.

7. Η κυριακάτικη αγορά του Δημοτικού Διαμερίσματος Κοπανακίου του Δήμου Αετού του Νομού Μεσσηνίας, η οποία λειτουργούσε εθιμικά ήδη πριν από τη θέση σε ισχύ του παρόντος νόμου, επιτρέπεται να συνεχίσει να λειτουργεί, χωρίς υποχρέωση έκδοσης νέας άδειας σύμφωνα με τον παρόντα νόμο, χωρίς πάντως να θίγεται η εφαρμογή των λοιπών διατάξεων του παρόντος νόμου.»

7. Στην παράγραφο 7 του άρθρου 5 του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, μετά τη φράση «...στο άρθρο 7α ...» προστίθεται η φράση «από υπαλλήλους του Υπουργείου Ανάπτυξης και των κατά τόπους αρμόδιων Ν.Α.».

8. α) Στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 7 του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, μετά τη φράση «ύστερα από» προστίθεται η φράση «πρόταση του οικείου δήμου, στην οποία καθορίζεται ο ακριβής χώρος λειτουργίας της αγοράς και ο ανώτατος αριθμός των αδειών που θα χορηγηθούν και...».

β) Στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 7 του ν. 2323/1995, η φράση «α) του οικείου Δήμου,» αντικαθίσταται με τη φράση «α) της τοπικής ένωσης δήμων και κοινοτήτων,».

γ) Στο τέλος της παραγράφου 2 του άρθρου 7 του ν. 2323/ 1995 προστίθεται εδάφιο, ως εξής:

«Το νομαρχιακό συμβούλιο μπορεί, με την απόφασή του, να αποδεχθεί ή να απορρίψει στο σύνολό της την υποβαλλόμενη πρόταση. Αν η πρόταση αυτή απορριφθεί, ο δήμος μπορεί να επανέλθει με νέα τροποποιημένη πρόταση.»

9. α) Στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 9 του άρθρου 7 του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, η φράση «με απόφαση της αρχής που εκδίδει τη συγκεκριμένη άδεια» διαγράφεται.

β) Στο τέλος της περίπτωσης α' της παραγράφου 9 του άρθρου 7 του ν. 2323/1995 προστίθεται η φράση «με απόφαση των φορέων της παραγράφου 11».

γ) Στο τέλος της περίπτωσης β' της παραγράφου 9 του άρθρου 7 του ν. 2323/1995 προστίθεται η φράση «με απόφαση της αρχής που εξέδωσε την άδεια.»

10. Στο τέλος της παραγράφου 9 του άρθρου 7 του ν. 2323/ 1995, όπως ισχύει, προστίθεται νέο εδάφιο ως εξής:

«Κατά των αποφάσεων με τις οποίες επιβάλλονται οι διοικητικές κυρώσεις της παρούσας παραγράφου και των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 57ε του Αγορανομικού Κώδικα, όπως ισχύει, ο ενδιαφερόμενος μπορεί να ασκήσει ένσταση ενώπιον του Γενικού Γραμματέα Εμπορίου του Υπουργείου Ανάπτυξης, για παραβάσεις που τελούνται στην περιφέρεια της Ν.Α. Αθηνών - Πειραιώς και ενώπιον του οικείου Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας, για παραβάσεις που τελούνται στις περιφέρειες των λοιπών Ν.Α. της χώρας, εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την κοινοποίηση σε αυτόν της σχετικής απόφασης.»

11. α) Η περίπτωση α' της παραγράφου 11 του άρθρου 7 του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, αντικαθίσταται ως εξής: «α) στους χώρους των λαϊκών αγορών που λειτουργούν στην περιφέρεια αρμοδιότητας των Οργανισμών Λαϊκών Αγορών Αθήνας - Πειραιά και Θεσσαλονίκης και στους χώρους των αγορών του άρθρου 2, οι Οργανισμοί αυτοί, τα Κλιμάκια Ελέγχου που προβλέπονται στο άρθρο 7α, οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Ανάπτυξης και οι αρμόδιες υπηρεσίες των Ν.Α. Αθηνών - Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, κατά περίπτωση, καθώς και η Ελληνική Αστυνομία (ΕΛ.ΑΣ.), εφόσον υποβάλλει σε αυτή σχετικό αίτημα οποιοσδήποτε από τους ανωτέρω φορείς.»

β) Στην περίπτωση β' της παραγράφου 11 του άρθρου 7 του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, μετά τη φράση «των υπόλοιπων Ν.Α.» προστίθεται η φράση «και στους χώρους των αγορών του άρθρου 2.».

12. Με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται ύστερα από πρόταση των Υπουργών Ανάπτυξης και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων εντός έξι (6) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, καθορίζονται: α) η ίδρυση, η μετακίνηση και η κατάργηση σε όλη τη χώρα λαϊκών αγορών γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, νωπών και μεταποιημένων, που παράγονται με βιολογικό τρόπο κατά τις σχετικές διατάξεις του Κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2092/1991 του Συμβουλίου της 24ης Ιουνίου 1991 και της αριθμ.245090/31.1.2006 κοινής υπουργικής απόφασης των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Οικονομίας και Οικονομικών και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΦΕΚ 157 Β') (εφεξής: «λαϊκές αγορές βιολογικών προϊόντων»), β) τα αρμόδια όργανα και η τηρούμενη διαδικασία ίδρυσης, μετακίνησης και κατάργησης των λαϊκών αγορών βιολογικών προϊόντων, γ) τα είδη των προϊόντων που διατίθενται στις λαϊκές αγορές βιολογικών προϊόντων και τα όργανα και η διαδικασία ελέγχου της πιστοποίησης των προϊόντων αυτών, δ) τα είδη και ο αριθμός των αδειών πωλητή προϊόντων στις λαϊκές αγορές βιολογικών προϊόντων, καθώς και τα όργανα και η διαδικασία έκδοσης των αδειών αυτών, ε) οι όροι, οι προϋποθέσεις, τα κριτήρια, τα απαιτούμενα δικαιολογητικά και η διαδικασία έκδοσης, χορήγησης, ανανέωσης, ανάκλησης, μεταβίβασης και αναθεώρησης αδειών πωλητή στις λαϊκές αγορές βιολογικών προϊόντων, οι οποίες χορηγούνται μόνο στους παραγωγούς των προϊόντων αυτών, καθώς και η διάρκεια ισχύος των αδειών αυτών, στ) τα όργανα και η διαδικασία καθορισμού, χορήγησης και αλλαγής των θέσεων πωλητών στο χώρο των λαϊκών αγορών βιολογικών προϊόντων, ζ) οι εν γένει υποχρεώσεις των κατόχων άδειας πωλητών στις λαϊκές αγορές βιολογικών προϊόντων, τα πρόσωπα που αυτοί δικαιούνται να προσλαμβάνουν, τα πρόσωπα που τους αναπληρώνουν προσωρινά και τους υποβοηθούν, καθώς και τα πρόσωπα που μπο-ρούν να χρησιμοποιούν τις άδειες των πωλητών στις λαϊκές αγορές βιολογικών προϊόντων, η) οι όροι και οι προϋποθέσεις πώλησης των προϊόντων στις λαϊκές αγορές βιολογικών προϊόντων και η διαδικασία ελέγχου αυτών, θ) η λειτουργία των λαϊκών αγορών βιολογικών προϊόντων και οι κανόνες που τις διέπουν, η διαδικασία ελέγχου της τήρησης των κανόνων αυτών, οι διοικητικές κυρώσεις που επιβάλλονται κατά των παραβατών, τα όργανα και η διαδικασία επιβολής των ανωτέρω κυρώσεων και κάθε ειδικότερο θέμα και σχετική λεπτομέρεια.

13. α) Στη δεύτερη και τρίτη περίοδο του εδαφίου α' της παραγράφου 3 του άρθρου 7α του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, η λέξη «διετής» και η φράση «δύο ετών» αντικαθίστανται με τη λέξη «τριετής» και τη φράση «ενός έτους», αντίστοιχα.

β) Στο τέλος του εδαφίου α' της παραγράφου 3 του άρθρου 7α του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, προστίθεται πρόταση ως εξής:

«Η συμμετοχή στα ανωτέρω κλιμάκια δεν μπορεί να υπερβαίνει, κατ' ανώτατο όριο, τις τέσσερις (4) ημέρες ανά ημερολογιακό μήνα.»

14. Στην παράγραφο 2 του άρθρου 7γ του ν. 2323/ 1995, όπως ισχύει, οι φράσεις «οπωροκηπευτικών και αλιευτικών

προϊόντων» και «οπωροκηπευτικά και αλιευτικά προϊόντα» αντικαθίστανται με τις φράσεις «πρωτογενών προϊόντων γης, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα άνθη, καθώς και προϊόντων αλιείας και ιχθυοκαλλιέργειας» και «τα ανωτέρω προϊόντα», αντίστοιχα.

15. Η περίπτωση ι' της παραγράφου 3 του άρθρου 7στ του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, αντικαθίσταται ως εξής: «ι) χορηγεί στους επαγγελματίες πωλητές λαϊκών αγορών δάνεια, με όρους ευνοϊκότερους από τους εκάστοτε ισχύοντες στην τραπεζική αγορά, με σκοπό τον εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού που απαιτείται για την άσκηση της δραστηριότητάς τους στις λαϊκές αγορές.»

16. Το α' εδάφιο της παραγράφου 4 του άρθρου 7στ του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, αντικαθίσταται ως εξής: «Στον Οργανισμό Λαϊκών Αγορών Αθήνας - Πειραιά συνιστώνται δύο (2) θέσεις επιστημονικών συνεργατών του Προέδρου, οι οποίοι προσλαμβάνονται, μετά από πρόταση αυτού, με απόφαση του Δ.Σ. του ανωτέρω Οργανισμού, για χρόνο ίσο με το χρόνο της θητείας του Προέδρου.»

17. Στην παράγραφο 5 του άρθρου 7στ του ν. 2323/ 1995, όπως ισχύει, διαγράφεται η φράση «που εκδίδεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 17 του ν. 3205/ 2003 (ΦΕΚ 297 Α')».

18. Στην πρώτη περίοδο του εδαφίου β' της παραγράφου 2 του άρθρου 8α του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, η φράση «στην παρ. 1» αντικαθίσταται με τη φράση «στην παράγραφο 3».

19. Η δεύτερη περίοδος του εδαφίου β' της παραγράφου 2 του άρθρου 8α του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, αντικαθίσταται, ως εξής:

«Στον Οργανισμό Λαϊκών Αγορών Θεσσαλονίκης συνιστώνται δύο (2) θέσεις επιστημονικών συνεργατών του Προέδρου, οι οποίοι προσλαμβάνονται μετά από πρόταση αυτού, με απόφαση του Δ.Σ. του ανωτέρω Οργανισμού, για χρόνο ίσο με το χρόνο της θητείας του Προέδρου.»

20. Στην τελευταία περίοδο του εδαφίου γ' της παραγράφου 2 του άρθρου 8α του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, διαγράφεται η φράση «που εκδίδεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 17 του ν. 3205/2003 (ΦΕΚ 297 Α')».

21. Στην περίπτωση ε' της παραγράφου 1 του άρθρου 10 του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, η φράση «είκοσι χιλιάδες (20.000)» αντικαθίσταται με τη φράση «δεκαπέντε χιλιάδες

(15.000)».

1. Στην παράγραφο 6 του άρθρου 11 του ν. 3377/2005 (ΦΕΚ 202 Α'), η φράση «Αν το πρόσωπο σε βάρος του οποίου επιβλήθηκε το πολλαπλούν τέλος δεν εξοφλήσει την οφειλή του μέσα σε πέντε (5) ημέρες από την επίδοση της απόφασης που προβλέπεται στην προηγούμενη παράγραφο» αντικαθίσταται με τη φράση «Εντός προθεσμίας πέντε (5) ημερών από την επίδοση της απόφασης που προβλέπεται στην προηγούμενη παράγραφο».

2. Στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 17 του ν. 3377/2005 διαγράφεται η φράση «... με την εποπτεία του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (Ε.ΚΕ.ΒΙ.) ...».

3. Οι περιπτώσεις α' και β' της παραγράφου 1 του άρθρου 15 του ν. 802/1978 (ΦΕΚ 121 Α'), όπως ισχύει, αντικαθίστανται, αντίστοιχα ως εξής:

«α) από τη 15η Ιανουαρίου μέχρι την 28η Φεβρουαρίου και

β) από τη 15η Ιουλίου μέχρι την 31η Αυγούστου.»

4. α) Στο τέλος του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 3 του άρθρου 15 του ν. 802/1978, όπως ισχύει, προστίθεται εδάφιο ως εξής:

«Κατ' εξαίρεση, το χρονικό διάστημα των προσφορών από εκθέσεις αυτοκινήτων και βιβλιοπωλεία δεν μπορεί να υπερβεί τις εξήντα (60) και τριάντα (30) ημέρες, αντίστοιχα.»

β) Η παράγραφος 5 του άρθρου 15 του ν. 802/1978, όπως ισχύει, αντικαθίσταται, ως εξής:

«5. Η παράγραφος 3 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζεται σε προσφορές προϊόντων παντοπωλείου, καθώς και οι παράγραφοι 1 και 2 του ιδίου άρθρου στις πωλήσεις αυτοκινήτων.»

γ) Στο πέμπτο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 15 του ν. 802/1978, όπως ισχύει, μετά τη φράση «οφείλει να ανακοινώνει», προστίθεται η φράση «με τηλεομοιοτυπία (fax) ή με ηλεκτρονική αλληλογραφία (e-mail)».

5. Στο τέλος της παραγράφου 1 του άρθρου 17 του ν. 1023/1980 (ΦΕΚ 47 Α'), όπως ισχύει, η φράση «με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης» αντικαθίσταται με τη φράση «με απόφαση του Οργανισμού Λαϊκών Αγορών Αθήνας - Πειραιά, για τις λαϊκές αγορές που λειτουργούν στην περιφέρεια της Ν.Α. Αθηνών - Πειραιώς και του Γενικού Γραμματέα της οικείας Περιφέρειας, για τις λοιπές λαϊκές αγορές της χώρας.»

6. α) Στο τέλος της παραγράφου 1 του άρθρου 44 του ν. 3066/2002 (ΦΕΚ 252 Α') προστίθεται εδάφιο, ως εξής: «Η διάταξη του προηγούμενου εδαφίου εφαρμόζεται και στους υπαλλήλους του Οργανισμού Λαϊκών Αγορών Θεσσαλονίκης.»

β) Οι Οργανισμοί Λαϊκών Αγορών Αθήνας - Πειραιά και Θεσσαλονίκης μπορούν να αναθέτουν, με σύμβαση έργου, τη φύλαξη των χώρων λειτουργίας των λαϊκών αγορών σε ειδικά συνεργεία παροχής υπηρεσιών ασφαλείας.

1. Μετά το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 5 του άρθρου 30 του ν. 3419/2005 (ΦΕΚ 297 Α') προστίθενται εδάφια ως εξής:

«Οι εκλογές για την ανάδειξη οργάνων διοίκησης των Επιμελητηρίων, μετά τις εκλογές που διεξήχθησαν κατά το προηγούμενο εδάφιο, θα διεξαχθούν μεταξύ της 15ης Νοεμβρίου και 15ης Δεκεμβρίου του έτους 2010. Η θητεία των εκλεγμένων οργάνων διοίκησης των Επιμελητηρίων παρατείνεται μέχρι τη διεξαγωγή των εκλογών κατά το προηγούμενο εδάφιο.»

2. Στο τέλος του τρίτου εδαφίου της παραγράφου 6 του άρθρου 5 του ν. 2081/1992, όπως ισχύει, προστίθεται η φράση «καθώς και το Ταμείο Πρόνοιας Προσωπικού Εμπορικών και Βιομηχανικών, Επαγγελματικών και Βιοτεχνικών Επιμελητηρίων του Κράτους».

3. α) Η περίπτωση α' της παραγράφου 1 του άρθρου 8 του π.δ. 219/1991 (ΦΕΚ 81 Α'), όπως ισχύει, αντικαθίσταται, ως εξής:

«α) Για την εφαρμογή του παρόντος προεδρικού διατάγματος δεν απαιτείται η τήρηση έγγραφου τύπου».

β) Στην περίπτωση β' της παραγράφου 1 του άρθρου 8 του π.δ. 219/1991, όπως ισχύει, διαγράφεται η φράση «Δεν επιτρέπεται παραίτηση από αυτό το δικαίωμα».

4. Οι διατάξεις του π.δ. 219/1991, όπως ισχύει, εφαρμόζονται αναλόγως στις συμβάσεις:

α) αντιπροσωπείας, οι οποίες αφορούν παροχή υπηρεσιών,

β) αποκλειστικής διανομής, εφόσον, ως συνέπεια της σύμβασης αυτής, ο διανομέας ενεργεί ως τμήμα της εμπορικής οργάνωσης του προμηθευτή.

5. Στην παράγραφο 4 του άρθρου πέμπτου του ν. 2436/ 1996 (ΦΕΚ 192 Α') προστίθεται περίπτωση θ', ως εξής:

«θ. Αμοιβές των κλιμακίων ελέγχου της διακίνησης και εμπορίας πετρελαιοειδών. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Ανάπτυξης ρυθμίζονται το ύψος των αμοιβών αυτών, ο τρόπος καταβολής τους, καθώς και κάθε ειδικότερο θέμα και σχετική λεπτομέρεια.»

6. Στο άρθρο 6 του ν. 3475/1955 (ΦΕΚ 353 Α'), όπως ισχύει, προστίθεται παράγραφος 8 ως εξής:

«8.α) Σε όσους παραβαίνουν τις διατάξεις του παρόντος άρθρου και των, κατ' εξουσιοδότησή του, εκδιδόμενων αποφάσεων, πέραν των ποινικών κυρώσεων της προηγούμενης

παραγράφου επιβάλλονται οι ακόλουθες διοικητικές κυρώσεις: αα) Πρόστιμο χιλίων (1.000) ευρώ με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Εμπορίου του Υπουργείου Ανάπτυξης, για παραβάσεις που τελούνται εντός της Περιφέρειας Αττικής και με απόφαση του οικείου Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας, για παραβάσεις που τελούνται στις λοιπές περιφέρειες της Χώρας. Το πρόστιμο αυτό ορίζεται στο ποσό των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ, αν εντός τριών (3) μηνών τελεστούν, από το ίδιο πρόσωπο, περισσότερες των δύο παραβάσεις και στο ποσό των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ, αν εντός έξι (6) μηνών τελεστούν από το ίδιο πρόσωπο περισσότερες των τεσσάρων (4) παραβάσεις. ββ) Αφαίρεση της άδειας λειτουργίας της επιχείρησης, με απόφαση του αρμόδιου κατά περίπτωση οργάνου, προσωρινή, για διάστημα από δύο (2) έως έξι (6) μηνών, σε περίπτωση επιβολής προστίμου πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ ή οριστική, σε περίπτωση επιβολής προστίμου δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ.

β) Τα ποσά των προστίμων εισπράττονται σύμφωνα με τις διατάξεις του Κ.Ε.Δ.Ε. (ν.δ. 356/1974, ΦΕΚ 90 Α') και μπορεί να αναπροσαρμόζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Ανάπτυξης.

γ) Για την παραδεκτή άσκηση προσφυγής κατά των αποφάσεων επιβολής προστίμου απαιτείται προκαταβολή ποσού ίσου με το 20% του επιβαλλόμενου προστίμου, το οποίο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υπερβαίνει το ποσό των χιλίων (1.000) ευρώ.

δ) Με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, που εκδίδεται εντός έξι (6) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος, καθορίζονται τα θέματα ελέγχου της τήρησης των διατάξεων του παρόντος άρθρου, τα αρμόδια όργανα και η σχετική διαδικασία, καθώς και κάθε ειδικότερο θέμα και αναγκαία λεπτομέρεια.»

7. Στο τέλος της παραγράφου 1 του άρθρου 42 του ν. 1892/1990 (ΦΕΚ 101 Α'), όπως ισχύει, προστίθεται εδάφιο, ως εξής:

«Η λειτουργία των καταστημάτων και των εγκαταστάσεων στους χώρους των Κεντρικών Αγορών επιτρέπεται και τις Κυριακές και τις ημέρες αργίας, τηρουμένων των διατάξεων της κείμενης εργατικής νομοθεσίας. Με απόφαση των διοικητικών συμβουλίων των Κεντρικών Αγορών ρυθμίζονται το ωράριο, οι ειδικότεροι όροι και προϋποθέσεις λειτουργίας των καταστημάτων και εγκαταστάσεων του προηγούμενου εδαφίου και κάθε συναφές θέμα και αναγκαία λεπτομέρεια.»

1. Η παράγραφος 5 του άρθρου 29 του ν. 3377/2005 (ΦΕΚ 202 Α') αντικαθίσταται, ως εξής:

«5.α) Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 57α του Αγορανομικού Κώδικα (ν.δ. 136/1946, ΦΕΚ 298 Α'), όπως ισχύει, και των παραγράφων 1 και 10 των άρθρων 5 και 7, αντίστοιχα, του ν. 2323/1995 (ΦΕΚ 145 Α'), όπως ισχύει, σε όσους παραβαίνουν τις αγορανομικές διατάξεις που εκδίδονται σύμφωνα με τα άρθρα 1,1α, 2 και 35 του Αγορανομικού Κώδικα, πέραν των ποινικών κυρώσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 15 του άρθρου 30 του Κώδικα αυτού, επιβάλλεται πρόστιμο από χίλια (1.000) ευρώ μέχρι τριάντα χιλιάδες (30.000) ευρώ, ανάλογα με τη βαρύτητα της παράβασης, τις εν γένει συνέπειες που προκαλούνται σε βάρος των βλαπτομένων από αυτή, το βαθμό υπαιτιότητας και την τυχόν υποτροπή των παραβατών.

β) Οι παραβάσεις του προηγούμενου εδαφίου βεβαιώνονται, αμέσως, κατά τη διαπίστωσή τους, από τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα, τα οποία υποχρεούνται να υποβάλουν, εντός πέντε (5) ημερών, από την ημερομηνία βεβαίωσης της παράβασης, τις σχετικές εκθέσεις στα όργανα που είναι αρμόδια για την επιβολή του προστίμου.

γ) Το πρόστιμο επιβάλλεται: αα) για παραβάσεις που βεβαιώνονται από τα ελεγκτικά όργανα του Υπουργείου Ανάπτυξης, με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Εμπορίου του Υπουργείου Ανάπτυξης, ββ) για παραβάσεις που βεβαιώνονται από τα ελεγκτικά όργανα των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων (Ν.Α.), με απόφαση του Γενικού Γραμματέα της οικείας Περιφέρειας.

δ) Με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης καθορίζεται ειδικότερα το ύψος του προστίμου που επιβάλλεται για καθεμία από τις παραβάσεις του εδαφίου α' της παρούσας παραγράφου και μπορεί να ρυθμίζεται κάθε ειδικότερο θέμα και σχετική λεπτομέρεια για την εφαρμογή των διατάξεών της.

ε) Τα ποσά των προστίμων που επιβάλλονται κατά την παρούσα παράγραφο εισπράττονται σύμφωνα με τις διατάξεις του Κ.Ε.Δ.Ε. (ν.δ. 356/1974, ΦΕΚ 90 Α') και μπορεί να αναπροσαρμόζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Ανάπτυξης.

στ) Οι αποφάσεις επιβολής προστίμου υπόκεινται σε προσφυγή ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις. Για την παραδεκτή άσκηση της προσφυγής αυτής απαιτείται προκαταβολή ποσού ίσου με το 20% του εκάστοτε επιβαλλόμενου προστίμου, το οποίο σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να υπερβεί το ποσό των χιλίων (1.000) ευρώ.»

2. Στο τέλος του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 3 του άρθρου 2 του π.δ. 190/2006 (ΦΕΚ 196 Α') προστίθεται νέο εδάφιο, ως εξής:

«Κατ' εξαίρεση, υπάλληλος ασφαλιστικής επιχείρησης του προηγούμενου εδαφίου μπορεί να ασκεί πράξεις ασφαλιστικής διαμεσολάβησης, χωρίς να υπάγεται στις διατάξεις του παρόντος, εφόσον τα ετήσια ακαθάριστα έσοδά του από τις πράξεις αυτές δεν υπερβαίνουν, στο σύνολό τους, το ποσό των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ.»

3. Στο τέλος του έβδομου εδαφίου της παραγράφου 3β του άρθρου 8α του ν. 2323/1995, όπως ισχύει, προστίθεται η φράση «και μπορεί να παραταθεί μία μόνο φορά για ίσο χρόνο.».

4. Στο τέλος της παραγράφου 5 του άρθρου 17 του ν.δ. 96/1973 (ΦΕΚ 172 Α'), όπως ισχύει, προστίθεται περίπτωση η', ως εξής:

«η) Οι αιτήσεις, που υποβάλλονται στην αρμόδια Διεύθυνση της Γενικής Γραμματείας του Υπουργείου Ανάπτυξης για τον καθορισμό των τιμών των φαρμακευτικών προϊόντων, συνοδεύονται υποχρεωτικά από παράβολο το οποίο ορίζεται:

α) στο ποσό των πενήντα (50) ευρώ, αν πρόκειται για καθορισμό τιμής νέου φαρμάκου, ανά κωδικό αριθμό συσκευασίας του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (Ε.Ο.Φ.),

β) στο ποσό των είκοσι πέντε (25) ευρώ, αν πρόκειται για αύξηση της τιμής κυκλοφορούντος φαρμάκου, ανά κωδικό αριθμό συσκευασίας Ε.Ο.Φ.

Τα έσοδα που προέρχονται από την κατάθεση των παραβόλων περιέρχονται κατά ποσοστό πενήντα τοις εκατό (50%) στη Γενική Γραμματεία Εμπορίου του Υπουργείου Ανάπτυξης και στον κρατικό προϋπολογισμό, αντίστοιχα. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Ανάπτυξης μπορεί να αναπροσαρμόζονται τα ποσά των παραβόλων της παρούσας παραγράφου.»

1. Οι διατάξεις του άρθρου 9 του παρόντος νόμου εφαρμόζονται μετά την έκδοση του προεδρικού διατάγματος που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του άρθρου 27β του π.δ. 237/1986, όπως αντικαθίσταται με τον παρόντα. Μέχρι την έκδοση του διατάγματος αυτού, οι κοινοποιήσεις και γνωστοποιήσεις κατά το ανωτέρω άρθρο 9 γίνονται προς τη Διεύθυνση Ασφαλιστικών Εταιρειών της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου.

2. Εντός έξι (6) μηνών από τη δημοσίευση του παρόντος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως καθίστανται υποχρεωτικώς μέλη του Γραφείου Διεθνούς Ασφάλισης και οι αλληλασφαλιστικοί συνεταιρισμοί που διέπονται από τις διατάξεις των παραγράφων 1 και 3 του άρθρου 35 και των άρθρων 36 και 37 του ν.δ. 400/1970, όπως ισχύει, εφόσον καλύπτουν τον ίδιο κίνδυνο.

3. Για κάθε θέμα που δεν ρυθμίζεται ειδικά από τις διατάξεις του π.δ. 237/1986 εφαρμόζονται, συμπληρωματικά, οι διατάξεις του ν. 2496/1997, όπως εκάστοτε ισχύει.

Από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου καταργούνται:

1. α) Η παράγραφος 8 του άρθρου 6 του π.δ. 237/1986.

β) Το εδάφιο β' της παραγράφου 5 του άρθρου 28 του π.δ. 237/1986 και στην αρχή της παραγράφου αυτής διαγράφεται το στοιχείο «α'».

γ) Η υπ' αριθμ. Κ4/585/1978 απόφαση του Υπουργού Εμπορίου (ΦΕΚ 795 ΤΑΕ και ΕΠΕ).

2. Κάθε άλλη γενική ή ειδική διάταξη που ρυθμίζει θέματα του παρόντος νόμου ή είναι αντίθετη προς τις διατάξεις αυτού.