Νόμος 5960/1933

Η επιταγή περιέχει:

1. Την ονομασίαν «επιταγή», καταχωριζομένην εν αυτώ τω κειμένω του τίτλου και εκφραζομένην, εν η γλώσση συντάσσεται ο τίτλος ούτος.

2. Την απλήν και καθαράν εντολήν περί πληρωμής ωρισμένου ποσού.

3. Το όνομα εκείνου, ο οποίος οφείλει να πληρώση (πληρωτής).

4. Την σημείωσιν του τόπου της πληρωμής.

5. Την σημείωσιν της χρονολογίας και του τόπου της εκδόσεως της επιταγής.

6. Την υπογραφήν του εκδίδοντος την επιταγήν (εκδότης).

Ο τίτλος εν τω οποίω ελλείπει εν εκ των εν τω προηγουμένω άρθρω αναφερομένων στοιχείων δεν ισχύει ως επιταγήν εκτός των περιπτώσεων των καθοριζομένων εις τα επομένα εδάφια.

Εν ελλείψει ειδικής σημειώσεως ο παρά το όνομα του πληρωτού σημειούμενος τόπος θεωρείται ως τόπος της πληρωμής. Εάν πλειότεροι τόποι σημειώνται παρά το όνομα του πληρωτού, η επιταγή είναι πληρωτέα εις τον πρώτον σημειούμενον τόπον.

Η επιταγή η άνευ σημειώσεως του τόπου της πληρωμής θεωρείται η πληρωτέα εν τω τόπω της εκδόσεως αυτής.

Η άνευ σημειώσεως του τόπου της εκδόσεως επιταγή θεωρείται ως εκδοθείσα εν τω τόπω τω σημειουμένω παραπλεύρως του ονόματος του εκδότου.

Η επιταγή εκδίδεται επί τραπεζίτου έχοντος κεφάλαια εις την διάθεσιν του εκδότου και επί τη βάσει συμφωνίας, ρητής ή σιωπηράς, καθ' ην ο εκδότης έχει το δικαίωμα διαθέσεως των κεφαλαίων τούτων δι' επιταγής. Εν τούτοις εν περιπτώσει μη τηρήσεως των διατάξεων τούτων, η ισχύς του τίτλου ως επιταγής δεν θίγεται.

Επιταγή εκδοθείσα και πληρωτέα εν Ελλάδι ισχύει ως επιταγή μόνον εάν εξεδόθη επί τραπεζικής εταιρίας ή επί ελληνικού νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου ασκούντος εργασίας τραπεζικάς.

Η επιταγή δεν είναι δεκτική αποδοχής. Μνεία περί αποδοχής γραφομένη επί της επιταγής, θεωρείται ως μη γεγραμμένη.

Η επιταγή δύναται να ορισθή πληρωτέα:

Εις πρόσωπον κατονομαζόμενον, μετά η άνευ ρητής ρήτρας «εις διαταγήν».

Εις πρόσωπον κατονομαζόμενον μετά της ρήτρας «ουχί εις διαταγήν» ή μετά ρήτρας ισοδυνάμου.

Εις τον κομιστήν.

Η επιταγή υπέρ προσώπου κατονομαζομένου μετά της μνείας «ή εις τον κομιστήν» ή ισοδυνάμου φράσεως ισχύει ως επιταγή εις τον κομιστήν.

Η επιταγή η άνευ σημειώσεως του δικαιούχου ισχύει ως επιταγή εις τον κομιστήν.

Η επιταγή δύναται να εκδοθή εις διαταγήν αυτού του εκδότου.

Η επιταγή δύναται να εκδοθή διά λογαριασμόν τρίτου.

Η επιταγή δύναται να εκδοθή επ΄ αυτού του εκδότου μόνον εάν πρόκειται περί επιταγής εκδιδομένης μεταξύ διαφόρων καταστημάτων του αυτού εκδότου. Αλλ΄ εν τη εξαιρετική ταύτη περιπτώσει απαγορεύεται η έκδοσις της επιταγής εις τον κομιστήν.

Πάσα ρήτρα περί τόκων αναγραφομένη εν τη επιταγή θεωρείται ως μη γεγραμμένη.

Η επιταγή δύναται να είναι πληρωτέα εις την κατοικίαν τρίτου, είτε εν τω οικισμώ ένθα έχει την κατοικίαν αυτού ο πληρωτής, είτε εν άλλω οικισμώ υπό το όρον όμως ότι ο τρίτος είναι τραπεζίτης.

Η επιταγή της οποίας το ποσόν εγράφη συγχρόνως ολογράφως και αριθμητικώς ισχύει, εν περιπτώσει διαφοράς, διά το ποσόν το γραφέν ολογράφως.

Η επιταγή της οποίας το ποσόν εγράφη πολλάκις είτε ολογράφως είτε αριθμητικώς ισχύει, εν περιπτώσει διαφοράς, μόνον διά το μικρότερον ποσόν.

Εάν η επιταγή φέρη υπογραφή προσώπων ανικάνων προς ανάληψιν υποχρεώσεως εξ επιταγής, υπογραφάς πλαστάς ή υπογραφάς ανυπάρκτων προσώπων ή υπογραφάς, αι οποίαι ένεκα παντός άλλου λόγου δεν δύνανται να υποχρεωσωσι τα πρόσωπα τα υπογράψαντα την επιταγήν ή επ' ονόματι των οποίων υπεγράφη αυτή αι υποχρεώσεις των άλλων υπογραφέων παραμένουσιν ουχ ήττον έγκυροι.

Ο θέσας την υπογραφήν του επί επιταγής ως αντιπρόσωπος προσώπου, διά το οποίον είχε την εξουσία να ενεργεί, υποχρεούται αυτός ούτος εκ της επιταγής και, εάν επλήρωσεν, έχει τα αυτά δικαιώματα, τα οποία θα είχεν ο φερόμενος ως εκπροσωπηθείς.

Το αυτό ισχύει επί αντιπροσώπου υπερβάντος την εαυτού εξουσίαν.

Ο εκδότης ευθύνεται διά την πληρωμήν. Πάσα ρήτρα διά της οποίας ο εκδότης απαλλάσσεται της ευθύνης ταύτης θεωρείται ως μη γεγραμμένη.

Εάν επιταγή, ατελής κατά την έκδοσιν, συνεπληρώθη εναντίον των γενομένων συμφωνιών, η μη τήρησις των συμφωνιών τούτων δύναται να αντιταχθή κατά του κομιστού μόνον, εάν ούτος απέκτησε την επιταγήν κακή τη πίστει ή εάν κατά την κτήσιν αυτής διέπραξε βαρύ πταίσμα.

Η επιταγή, ήτις εξεδόθη ως πληρωτέα υπέρ κατονομαζομένου προσώπου μετά ή άνευ ρητής ρήτρας εις διαταγήν δύναται να μεταβιβασθή δι' οπισθογραφήσεως.

Η επιταγή, ήτις εξεδόθη πληρωτέα υπέρ κατονομαζομένου προσώπου μετά της ρήτρας «ουχί εις διαταγήν» ή ισοδυνάμου ρήτρας είναι μεταβιβάσιμος μόνον κατά τον τύπον και μετά των αποτελεσμάτων κοινής εκχωρήσεως.

Η οπισθογράφησις δύναται να γίνη και υπέρ αυτού του εκδότου ή παντός άλλου υποχρέου. Τα πρόσωπα ταύτα δύνανται να οπισθογραφήσωσι την επιταγήν εκ νέου.

Η οπισθογράφησις είναι απλή και καθαρά. Πας εν τη οπισθογραφήσει όρος θεωρείται ως μη γεγραμμένος.

Η μερική οπισθογράφησις είναι άκυρος.

Επίσης άκυρος είναι η υπό του πληρωτού οπισθογράφησις.

Η οπισθογράφησις εις τον κομιστήν ισχύει ως οπισθογράφησις εν λευκώ.

Η οπισθογράφησις προς τον πληρωτήν ισχύει μόνον ως εξόφλησις, εκτός εάν ο πληρωτής έχει πλείονα καταστήματα, η δε οπισθογράφησις γίνεται υπέρ καταστήματος διαφόρου εκείνου, εφ΄ ου η επιταγή εξεδόθη.

Η οπισθογράφησις γράφεται επί της επιταγής ή φύλλου προσαρτωμένου εις αυτήν (πρόσθεμα). Υπογράφεται υπό του οπισθογράφου.

Η οπισθογράφησις δύναται να μη σημειοί τον δικαιούχον ή να συνίσταται απλώς εις την υπογραφήν του οπισθογράφου, (οπισθογράφησις εν λευκώ). Εν τη τελευταία ταύτη περιπτώσει η οπισθογράφησις ίνα είναι ισχυρά, πρέπει να γράφηται όπισθεν της επιταγής ή επί του προσθέματος.

Η οπισθογράφησις μεταβιβάζει πάντα τα απορρέοντα εκ της επιταγής δικαιώματα.

Αν η οπισθογράφησις είναι εν λευκώ, ο κομιστής δύναται:

1. Να συμπληρώση το λευκόν είτε διά του ονόματος αυτού είτε διά του ονόματος άλλου προσώπου.

2. Να οπισθογραφήση εκ νέου την επιταγήν είτε εν λευκώ είτε υπέρ άλλου προσώπου.

3. Να παραδώση την επιταγήν εις τρίτον άνευ συμπληρώσεως του λευκού και άνευ οπισθογραφήσεως.

Ο οπισθογράφος εκτός εναντίας ρήτρας ευθύνεται διά την πληρωμήν.

Δύναται να απαγορεύση νέαν οπισθογράφησιν εν τη περιπτώσει ταύτη δεν ευθύνεται έναντι των προσώπων, προς την οποία η επιταγή ωπισθογραφήθη μεταγενέστερον.

Ο κάτοχος οπισθογραφησίμου επιταγής θεωρείται νόμιμος κομιστής, εάν στηρίζη το δικαίωμα του επί αδιακόπου σειράς οπισθογραφήσεων, και εάν έτι η τελευταία οπισθογράφησις είναι εν λευκώ. Αι διαγεγραμμέναι οπισθογραφήσεις θεωρούνται από της απόψεως ταύτης ως μη γεγραμμένη. Όταν οπισθογράφησις εν λευκώ ακολουθήται υπ΄ άλλης οπισθογραφήσεως, ο υπογραφεύς ταύτης θεωρείται ότι απέκτησε την επιταγήν διά της εν λευκώ οπισθογραφήσεως

Οπισθογράφησις επί επιταγής εις τον κομιστήν καθιστά τον οπισθογράφον υπεύθυνον κατά τους όρους των διατάξεων των διεπουσών την αναγωγήν· εν τούτοις δεν μετατρέπει τον τίτλον εις επιταγήν είς διαταγήν.

Εάν τις εστερήθη της κατοχής της επιταγής εξ οιουδήποτε γεγονότος, ο κομιστής εις ον περιήλθεν η επιταγή -είτε πρόκειται περί επιταγής εις τον κομιστήν είτε πρόκειται περί επιταγής οπισθογραφησίμου, δι΄ ην ο κομιστής θεμελιοί το δικαίωμα αυτού κατά τον εν άρθρω 19 οριζόμενον τρόπον- δεν υποχρεούται να αποξενωθή της επιταγής εκτός εάν απέκτησεν αυτήν κακή τη πίστει ή εάν κατά την κτήσιν αυτής διέπραξε βαρύ πταίσμα.

Τα εξ επιταγής εναγόμενα πρόσωπα δύνανται να αντιτάξωσι κατά του κομιστού τας ενστάσεις τας στηριζομένας επί των προσωπικών σχέσεων αυτών μετά του εκδότου ή των προηγούμενων κομιστών, μόνον εάν ο κομιστής κατά την κτήσιν της επιταγής ενήργησεν εν γνώσει προς βλάβην του οφειλέτου.

Οσάκις η οπισθογράφησις περιέχη την μνείαν «αξία εις κάλυψιν», «προς είσπραξιν», «κατά πληρεξουσιότητα» ή πάσαν άλλην μνείαν ενέχουσαν απλήν εντολήν, ο κομιστής δύναται ν΄ ασκήση πάντα τα εκ της επιταγής απορρέοντα δικαιώματα αλλά δεν δύναται να οπισθογραφήση αυτήν ειμή λόγω πληρεξουσιότητος.

Οι υπόχρεοι δύνανται εν τη περιπτώσει ταύτη να επικαλεσθώσι κατά του κομιστού μόνον τας ενστάσεις, αι οποίαι θα ηδύναντο να αντιταχθώσι κατά του οπισθογράφου.

Η εντολή, η περιεχομένη εν τη λόγω πληρεξουσιότητος οπισθογραφήσει, δεν περατούται διά του θανάτου του εντολέως ή της επιγενομένης ανικανότητος αυτού.

Η οπισθογράφησις, η γενομένη μετά το διαμαρτυρικόν ή μετά την ισοδύναμον βεβαίωσιν ή μετά την λήξιν της προθεσμίας της εμφανίσεως, παράγει μόνον τα αποτελέσματα κοινής εκχωρήσεως.

Εκτός εναντίας αποδείξεως, η αχρονολόγητος οπισθογράφησις θεωρείται γενομένη προ του διαμαρτυρικού ή της ισοδυνάμου βεβαιώσεως ή προ της λήξεως της προβλεπομένης εν τη προηγουμένη παραγράφω προθεσμίας.

Η πληρωμή επιταγής δύναται να ασφαλισθή δι' ολόκληρον ή διά μέρος του ποσού αυτής διά τριτεγγυήσεως.

Η ασφάλεια αυτή παρέχεται παρά τρίτου, εξαιρέσει του πληρωτού, ή και παρ' υπογραφέως της επιταγής.

Η τριτεγγύησις παρέχεται επί της επιταγής ή επί προσθέματος.

Εκφράζεται διά των λέξεων «διά τριτεγγύησιν» ή διά πάσης άλλης ισοδυνάμου φράσεως· υπογράφεται υπό του τριτεγγυητού.

Θεωρείται ως προκύπτουσα εκ μόνης της υπογραφής του τριτεγγυητού, τεθειμένης επί του εμπροσθίου μέρους της επιταγής, εκτός αν πρόκειται περί της υπογραφής του εκδότου.

Εν τη τριτεγγυήσει σημειούται διά λογαριασμόν τίνος δίδεται αυτή. Ελλείψει σημειώσεως θεωρείται δοθείσα υπέρ του εκδότου.

Ο τριτεγγυητής ενέχεται καθ' όν τρόπον και ο υπέρ ου η τριτεγγύησις.

Η υποχρέωσις αυτού είναι ισχυρά και όταν η ενοχή, υπέρ ης ηγγυήθη είναι άκυρος λόγω πάσης άλλης αιτίας, εκτός ελαττώματος περί τον τύπον.

Ο τριτεγγυητής, πληρώνων την επιταγήν, αποκτά τα εκ της επιταγής απορρέοντα δικαιώματα εναντίον του υπέρ ού η εγγύησις και εναντίον εκείνων, οι οποίοι ενέχονται απέναντι του τελευταίου τούτου δυνάμει της επιταγής.

Η επιταγή είναι πληρωτέα εν όψει. Πάσα αντίθετος μνεία θεωρείται μη γεγραμμένη.

Η επιταγή εμφανιζομένη προς πληρωμήν προ της ημέρας της σημειουμένης ως χρονολογίας της εκδόσεως αυτής είναι πληρωτέα κατά την ημέραν της εμφανίσεως.

Η επιταγή, η εκδοθείσα και πληρωτέα εν τη αυτή χώρα εμφανίζεται προς πληρωμήν εντός προθεσμίας οκτώ ημερών.

Η επιταγή, η εκδοθείσα εις χώρας διάφορον της πληρωμής εμφανίζεται εντός προθεσμίας είτε είκοσιν ημερών είτε εβδομήκοντα ημερών, εφ' όσον ο τόπος της εκδόσεως και το τόπος της πληρωμής κείνται εις την αυτήν ή άλλην ήπειρον.

Από της απόψεως ταύτης αι επιταγαί, αι εκδοθείσαι εν χώρα της Ευρώπης και πληρωτέα εν Χώρα περί την Μεσόγειον ή αντιθέτως, θεωρούνται ως εκδοθείσαι και πληρωτέαι εις την αυτήν ήπειρον.

Αφετηρία των ανωτέρω σημειουμένων προθεσμιών είναι η επί της επιταγής, ως χρονολογία εκδόσεως αναγραφομένη ημέρα.

Εάν η επιταγή εξεδόθη μεταξύ δύο τόπων εχόντων διάφορα ημερολόγια, η ημέρα της εκδόσεως ανάγεται εις την ημέραν την αντίστοιχον του ημερολογίου του τόπου της πληρωμής.

Η εμφάνισις εις συμψηφιστικόν γραφείον ισοδυναμεί προς εμφάνισιν προς πληρωμήν.

Διά Προεδρικού Διατάγματος προκαλουμένου υπό των Υπουργών της Δικαιοσύνης και της Εθνικής Οικονομίας δύναται να καθορίζηται τίνα θεωρούνται συμψηφιστικά γραφεία εν Ελλάδι.

Η ανάκλησις της επιταγής ισχύει μόνον μετά την έκπνευσιν της προθεσμίας εμφανίσεως.

Ελλείψει ανακλήσεως ο πληρωτής δύναται να πληρώση και μετά την έκπνευσιν της προθεσμίας εμφανίσεως.

Ούτε ο θάνατος του εκδότου, ούτε η μετά την έκδοσιν της επιταγής επερχομένη ανικανότης αυτού θίγουσιν τα αποτελέσματα της επιταγής.

Ο πληρωτής, πληρώνων την επιταγήν, δύναται ν' απαιτήση όπως τω εγχειρισθή αυτή εξωφλημένη υπό του κομιστού.

Ο κομιστής δεν δύναται ν' αρνηθή μερικήν πληρωμήν.

Επί μερικής πληρωμής ο πληρωτής δύναται ν' απαιτήση ίνα γίνη μνεία της τοιαύτης πληρωμής επί της επιταγής και να δοθή περί αυτής εξόφλησις.

Ο πληρωτής, ο πληρώνων επιταγήν οπισθογραφήσιμον, υποχρεούται να εξακριβώση την κανονικότητα της συνεχείας των οπισθογραφήσεων, ούχι όμως και την υπογραφήν των οπισθογράφων.

Εάν επιταγή εξεδόθη πληρωτέα εις νόμισμα, μη κυκλοφορούν εν τω τόπω της πληρωμής, το ποσόν δύναται να πληρωθή εντός της προθεσμίας της εμφανίσεως της επιταγής, εις το νόμισμα του τόπου κατά την αξίαν αυτού εν τη ημέρα της πληρωμής. Εάν η πληρωμή δεν επραγματοποιήθη κατά την εμφάνισιν ο κομιστής δύναται κατ' εκλογήν αυτού ν' απαιτήση όπως το πόσον της επιταγής πληρωθή εις το νόμισμα του τόπου κατά την τρέχουσαν τιμήν της ημέρας είτε της εμφανίσεως είτε της πληρωμής.

Αι συνήθειαι του τόπου της πληρωμής χρησιμεύουσιν προς καθορισμόν της αξίας του ξένου νομίσματος. Ουχ ήττον ο εκδότης δύναται να ορίση ίνα το πληρωτέον ποσόν υπολογισθή κατά την εν τη επιταγή καθοριζομένην τρέχουσαν τιμήν.

Οι προηγούμενοι κανόνες δεν εφαρμόζονται εν η περιπτώσει ο εκδότης ώρισεν ότι η πληρωμή θέλει γίνει εις σημειούμενον νόμισμα (ρήτρα πραγματικής εις αλλοδαπόν νόμισμα πληρωμής).

Επί εξαιρετικών όμως περιπτώσεων, αφορωσών την τρέχουσαν τιμήν του ελληνικού νομίσματος, τα αποτελέσματα της εν τω προηγουμένω εδαφίω ρήτρας δύνανται να αναιρώνται εκάστοτε διά νόμων, προκειμένου περί επιταγών πληρωτέων εν Ελλάδι, εκδιδομένων είτε εν Ελλάδι είτε εν τη αλλοδαπή.

Εάν το ποσόν της επιταγής σημειωθή εις νόμισμα έχον την αυτήν ονομασίαν αλλά διάφορον αξίαν εν τω τόπω της εκδόσεως και εν τω τόπω της πληρωμής, τεκμαίρεται το νόμισμα του τόπου της πληρωμής.

Ο εκδότης ή ο κομιστής επιταγής δύναται να διγραμμίση αυτήν, χωρούντων των εν τω επομένω άρθρω σημειουμένων αποτελεσμάτων.

Η διαγράμμισις γίνεται διά δύο παραλλήλων γραμμών τιθεμένων επί του έμπροσθεν μέρους της επιταγής. Δύναται να είναι γενική ή ειδική.

Η διγράμμισις είναι γενική, εάν αυτή ουδεμίαν εντός των δύο γραμμών φέρει σημείωσιν ή την μνείαν «τραπεζίτης» ή ισοδύναμον όρον· είναι ειδική, εάν το όνομα τραπεζίτου αναγράφεται εντός των δύο γραμμών.

Η γενική διγράμμισις δύναται να μετατραπή εις ειδικήν τοιαύτην, αλλά η ειδική διγράμμισις δεν δύναται να μετατραπή εις γενικήν.

Η διαγραφή της διγραμμίσεως ή του ονόματος του σημειουμένου τραπεζίτου θεωρείται μη γενομένη.

Επιταγή μετά γενικής διγραμμίσεως δύναται να πληρωθή υπό του πληρωτού μόνον εις τραπεζίτην ή εις πελάτην του πληρωτού.

Επιταγή μετά ειδικής διγραμμίσεως δύναται να πληρωθή υπό του πληρωτού μόνον εις τον σημειούμενον τραπεζίτην ή, εάν ούτος είναι ο πληρωτής, εις πελάτην αυτού. Εν τούτοις ο σημειούμενος τραπεζίτης δύναται να στραφή επί τω σκοπώ εισπράξεως εις άλλον τραπεζίτην.

Τραπεζίτης δύναται ν' αποκτήση δίγραμμον επιταγήν, μόνον παρά τινος των πελατών αυτού ή παρ' άλλου τραπεζίτου. Δεν δύναται να εισπράξη αυτήν διά λογαριασμόν άλλων προσώπων πλην τούτων.

Επιταγή φέρουσα πλείονας ειδικάς διγραμμίσεις δύναται να πληρωθή υπό του πληρωτού μόνον, εάν υπάρχωσι δύο διγραμμίσεις, εκ των οποίων η μία επί σκοπώ εισπράξεως διά συμψηφιστικού γραφείου.

Ο πληρωτής ή ο τραπεζίτης, ο μη τηρών τας ανωτέρω διατάξεις, ευθύνεται διά την εντεύθεν ζημίαν μέχρι του ποσού της επιταγής.

Ο εκδότης ως και ο κομιστής της επιταγής δύναται ν' απαγορεύση την εις χρήματα πληρωμήν αυτής, καταχωρίζων εις το εμπρόσθεν μέρος αυτής πλαγίως την μνείαν «πληρωτέα εις λογαριασμόν» ή ισοδύναμον φράσιν.

Εν τη περιπτώσει ταύτη η επιταγή δύναται να παράσχη από μέρους του πληρωτού αφορμήν μόνον εις λογιστικόν κανονισμόν (πίστωσις εις λογαριασμόν, γύρος ή συμψηφισμός).

Ο λογιστικός κανονισμός ισχύει ως πληρωμή.

Η διαγραφή της μνείας «πληρωτέα εις λογαριασμόν» θεωρείται μη γενομένη.

Ο πληρωτής, ο μη τηρών τας ανωτέρω διατάξεις, ευθύνεται διά την εντεύθεν ζημίαν μέχρι του ποσού της επιταγής.

Ο κομιστής δύναται ν' ασκήση την αναγωγήν αυτού κατά των οπισθογράφων, του εκδότου και των άλλων υποχρέων, μόνον εάν η επιταγή, εμφανισθείσα εγκαίρως, δεν επληρώθη και εάν η άρνησις της πληρωμής βεβαιούται:

1) Είτε διά δημοσίου εγγράφου (διαμαρτυρικού).

2) Είτε διά δηλώσεως του πληρωτού, χρονολογουμένης και γραφομένης επί της επιταγής μετά σημειώσεως της ημέρας της εμφανίσεως.

3) Είτε διά χρονολογουμένης δηλώσεως γραφείου συμψηφισμού βεβαιούσης, ότι η επιταγή ενεχειρίσθη εγκαίρως και δεν επληρώθη.

Το διαμαρτυρικόν ή η ισοδύναμος βεβαίωσις γίνεται προ της εκπνεύσεως της προθεσμίας της εμφανίσεως.

Εάν η εμφάνιση έλαβε χώραν την τελευταίαν ημέραν της προθεσμίας, το διαμαρτυρικόν ή η ισοδύναμος βεβαίωσις δύναται να γίνη την πρώτην επομένην εργάσιμον ημέραν.

Ο κομιστής ειδοποιεί περί της ελλείψεως της πληρωμής τον οπισθογράφον αυτού και τον εκδότην εντός των τεσσάρων εργασίμων ημερών, των επομένων της ημέρας του διαμαρτυρικού ή της ισοδυνάμου βεβαιώσεως και εν περιπτώσει της ρήτρας «ανέξοδος επιστροφή», των επομένων της ημέρας της εμφανίσεως.

Πας οπισθογράφος, εντός των δύο εργασίμων ημερών, των επομένων της ημέρας, καθ΄ ην έλαβε την ειδοποίησιν, γνωστοποιεί εις τον οπισθογράφον αυτού την υπ' αυτού ληφθείσα ειδοποίησιν, σημειών τα ονόματα και τας διευθύνσεις των ενεργησάντων τας προηγουμένας ειδοποιήσεις και είναι καθ΄ εξής αναδρομικώς μέχρι του εκδότου. Αι ανωτέρω σημειωθείσαι προθεσμίαι τρέχουσιν από της λήψεως της προηγουμένης ειδοποιήσεως.

Όταν συμφώνως τω προηγουμένω εδαφίω γίνεται ειδοποίησις εις υπογραφέα της επιταγής, η αυτή ειδοποίησις γίνεται, εντός της αυτής προθεσμίας, προς τον τριτεγγυητή αυτού.

Εάν οπισθογράφος δεν εσημείωσε την διεύθυνσίν του ή εσημείωσεν αυτήν κατά τρόπον δυσανάγνωστον, αρκεί η ειδοποίησις προς τον προηγούμενον οπισθογράφον.

Ο υπόχρεως προς ειδοποίησιν δύναται να πράξη τούτη υφ' οιονδήποτε τύπον και δ' απλής επιστροφής της επιταγής.

Οφείλει ν' αποδείξη ότι ενήργησε την ειδοποίησιν εντός της προθεσμίας. Η προθεσμία αυτή θεωρείται αυτή θεωρείται τηρηθείσα, εάν επιστολή, περιέχουσα την ειδοποιήσιν, εδόθη εις το ταχυδρομείον εντός της ειρημένης προθεσμίας.

Ο μη ειδοποιήσας εντός της ανωτέρω προθεσμίας, δεν υπόκειται εις έκπτωσιν· ευθύνεται ενδεχομένως διά την προξενηθείσαν εκ της αμελείας του ζημίαν, της αποζημιώσεως μη δυναμένης να υπερβή το ποσόν της επιταγής.

Ο εκδότης, ο οπισθογράφος ή ο τριτεγγυητής δύναται διά της ρήτρας «ανέδοξος επιστροφή», «άνευ διαμαρτυρικού» ή πάσης άλλης ισοδυνάμου ρήτρας, αναγεγραμμένης επί του τίτλου και υπογεγραμμένης παρ' αυτού, ν' απαλλάξη τον κομιστήν της προς άσκησιν της αναγωγής αυτού συντάξεως διαμαρτυρικού ή ισοδυνάμου βεβαιώσεως.

Η ρήτρα αυτή δεν απαλλάσσει τον κομιστήν από της εμφανίσεως της επιταγής εντός της διαγραφομένης προθεσμίας ούτε από των ειδοποιήσεων. Η απόδειξις της μη τηρήσεως της προθεσμίας βαρύνει τον επικαλούμενον αυτή κατά του κομιστού.

Εάν η ρήτρα ανεγράφη υπό του εκδότου, παράγει τα αποτελέσματα αυτής έναντι πάντων των υπογραφέων, εάν ανεγράφη υπό οπισθογράφου ή τριτεγγυητού, παράγει τα αποτελέσματα αυτής μόνον έναντι αυτού τούτου. Εάν, παρά την υπό του εκδότου αναγραφείσαν ρήτραν, ο κομιστής ενήργησε την σύνταξιν του διαμαρτυρικού ή την ισοδύναμον βεβαίωσιν τα έξοδα βαρύνουσιν αυτόν. Όταν η ρήτρα προέρχεται εξ οπισθογράφου ή τριτεγγυητού τα έξοδα του διαμαρτυρικού ή της ισοδυνάμου βεβαιώσεως, εν περιπτώσει συντάξεως τοιαύτης πράξεως, δύνανται να εισπραχθώσιν παρά παντός υπογραφέως.

Πάντες οι εξ επιταγής υπόχρεοι ευθύνονται αλληλεγγύως προς τον κομιστήν.

Ο κομιστής δικαιούται να εναγάγη πάντα τα πρόσωπα ταύτα ατομικώς ή ομαδικώς μη υποχρεούμενος να τηρήση την σειράν, καθ' ην είναι ούτοι υπόχρεοι.

Το αυτό δικαίωμα έχει πας υπογραφεύς της επιταγής, ο οποίος επλήρωσεν αυτήν.

Η αγωγή, η εγερθείσα καθ' ενός των υποχρέων δεν κωλύει την αγωγήν κατά των άλλων, καίτοι επομένων του αρχικώς εναχθέντως.

Ο κομιστής δύναται ν' απαιτήση παρά του καθ' ου ασκεί την αναγωγήν:

1. Το ποσόν της μη πληρωθείσης επιταγής.

2. Τους τόκους προς 6% από της ημέρας της εμφανίσεως, οίτινες όμως επί επιταγής εκδιδομένης και πληρωτέας εν Ελλάδι υπολογίζονται κατά τον εν Ελλάδι ισχύοντα νόμιμον τόκον.

3. Τα έξοδα του διαμαρτυρικού ή της ισοδυνάμου βεβαιώσεως, τα των γενομένων ειδοποιήσεων ως και τα άλλα έξοδα.

Ο πληρώσας την επιταγήν δύναται ν' απαιτήση παρά των προς αυτόν ευθυνομένων:

1. Ολόκληρον το υπ' αυτού πληρωθέν ποσόν.

2. Τους τόκους του ειρημένου ποσού, υπολογιζομένους προς 6% από της ημέρας καθ' ην κατέβαλε το ποσόν τηρουμένης της ειδικής περιπτώσεως του αριθμού 2 του προηγουμένου άρθρου.

3. Τα υπ' αυτού γενόμενα έξοδα.

Πας υπόχρεως, κατά του οποίου ασκείται αναγωγή ή όστις υπόκειται εις αναγωγήν, δύναται ν' απαιτήση κατά την πληρωμήν την προς αυτόν παράδοσιν της επιταγής μετά του διαμαρτυρικού ή της ισοδυνάμου βεβαιώσεως και εξωφλημένου λογαριασμού.

Πας οπισθογράφος, ο οποίος επλήρωσε την επιταγήν δύναται να διαγράψη την οπισθογράφησίν του, ως και τας των επομένων οπισθογράφων.

Όταν η εμφάνισις της επιταγής ή η σύνταξις του διαμαρτυρικού ή της ισοδυνάμου βεβαιώσεως εντός των τεταγμένων προθεσμιών εμποδίζηται λόγω ανυπερβλήτου κωλύματος (διάταξις νόμου οιουδήποτε κράτους ή άλλη περίπτωσις ανωτέρας βίας), αι προθεσμίαι αύται παρατείνονται.

Ο κομιστής υποχρεούται να ειδοποιήση ανυπερθέτως περί της περιπτώσεως της ανωτέρας βίας τον οπισθογράφον του και να κάμη μνείαν της ειδοποιήσεως ταύτης, χρονολογουμένην και υπογεγραμμένην υπ' αυτού επί της επιταγής ή επί προσθέματος· κατά τα λοιπά εφαρμόζονται αι διατάξεις του άρθρου 42.

Μετά την παύσιν της ανωτέρας βίας, ο κομιστής εμφανίζει ανυπερθέτως την επιταγήν προς πληρωμήν και ενδεχομένως προκαλεί την σύνταξιν διαμαρτυρικού ή την ισοδύναμον βεβαίωσιν.

Εάν η ανωτέρα βία παρατείνεται πέραν των δέκα πέντε ημερών από της ημέρας καθ' ην ο κομιστής ειδοποίησεν, έστω και προ της εκπνεύσεως της προθεσμίας της εμφανίσεως, τον οπισθογράφον αυτού περί της ανωτέρας βίας, η αναγωγή δύναται να ασκηθή μη ούσης αναγκαίας μήτε της εμφανίσεως μήτε του διαμαρτυρικού μήτε της ισοδυνάμου βεβαιώσεως.

Γεγονότα καθαρώς προσωπικά ως προς τον κομιστήν ή ως προς εκείνον, εις ον ούτος ανέθηκε την εμφάνισιν της επιταγής ή την σύνταξιν του διαμαρτυρικού ή την ενέργειαν της ισοδυνάμου βεβαιώσεως δεν θεωρούνται ως αποτελούντα περίπτωσιν ανωτέρας βίας.

Εξαιρέσει των εις τον κομιστήν επιταγών πάσα επιταγή εκδοθείσα εν μια χώρα και πληρωτέα εν άλλη ή εις υπερπόντιον μέρος της αυτής χώρας και αντιθέτως είτε εκδοθείσα και πληρωτέα εν τω αυτώ μέρει ή διάφορα μέρη υπερπόντια της αυτής χώρας δύναται να δοθή εις πλείονα του αυτού περιεχομέnου αντίτυπα. Εάν επιταγή εξεδόθη εις πλείονα αντίτυπα, τα αντίτυπα που αριθμούνται εν αυτώ τω κειμένω του τίτλου, τούτου δηλαδή γεγομένου, έκαστον εξ αυτών θεωρείται ως αυτοτελής επιταγή.

Η πληρωμή, η γενομένη εφ' ενός των αντιτύπων, απαλλάσσει και όταν δεν συνεφωνήθη ότι η πληρωμή αυτή ακυροί την δύναμιν των άλλων αντιτύπων.

Ο οπισθογράφος, ο μεταβιβάσας τα αντίτυπα εις διάφορα πρόσωπα, ως και οι επόμενοι οπισθογράφοι υποχρεούνται διά πάντα τα φέροντα την υπογραφήν των και μη επιστραφέντα αντίτυπα.

Εν περιπτώσει αλλοιώσεως του κειμένου της επιταγής οι μεταγενέστεροι της αλλοιώσεως ταύτης υπογραφείς υποχρεούνται εντός των όρων του αλλοιωθέντος κειμένου· οι προγενέστεροι υπογραφείς υποχρεούνται εντός των όρων του αρχικού κειμένου.

Αι εξ αναγωγής αγωγαί του κομιστού κατά των οπισθογράφων, κατά του εκδότου και κατά των άλλων υποχρέων παραγράφονται μετά εξ μήνας από της λήξεως της προθεσμίας προς εμφάνισιν.

Αι εξ αναγωγής αγωγαί των διαφόρων προς πληρωμήν επιταγής υποχρέων των μεν κατά των δε παραγράφονται εξ μήνας από της ημέρας, καθ' ην ο υπόχρεος επλήρωσε επιταγήν ή από της ημέρας, καθ' ην αυτός ούτος ενήχθη.

Η διακοπή της παραγραφής έχει αποτέλεσμα μόνον κατ' εκείνου, ως προς τον οποίον έλαβε χώραν το γεγονός το διακόπτον την παραγραφήν.

Εν τω παρόντι νόμω η λέξις τραπεζίτης περιλαμβάνει και τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα εξομοιούμενα υπό του νόμου προς τραπεζίτας.

Η εμφάνισις και το διαμαρτυρικόν επιταγής δύνανται να γίνωσι μόνον εν εργασίμω ημέρα.

Εάν η τελευταία ημέρα της υπό του νόμου τασσομένης προθεσμίας διά την εκπλήρωσιν των πράξεων των σχετικών προς την επιταγήν και ιδία διά την εμφάνισιν ή διά την σύνταξιν του διαμαρτυρικού ή την ενέργειαν ισοδυνάμου πράξεως είναι ημέρα νόμιμος εορτάσιμος, η προθεσμία αυτή παρατείνεται μέχρι της πρώτης μετά την έκπνευσιν της προθεσμίας εργασίμου ημέρας. Αι διάμεσοι εορτάσιμοι ημέραι περιλαμβάνονται εν τω υπολογισμώ της προθεσμίας.

Αι υπό του παρόντος νόμου προβλεπόμεναι προθεσμίαι δεν περιλαμβάνουσι την ημέραν της αφετηρίας αυτών.

Ουδεμία ημέρα χάριτος είτε νόμιμος είτε δικαστική επιτρέπεται.

Ικανός προς ανάληψιν υποχρεώσεως εξ επιταγής είναι πας ικανός όπως υποχρεωθή εκ συμβάσεως, εκ δε των μη ικανών μόνον ο ανήλικος, ο τηρήσας τας διατυπώσεις του Νόμου διά την απόκτησιν την ικανότητος προς ενέργειαν εμπορικών πράξεων.

Αι εξ επιταγής δικαιοπραξίαι είναι εμπορικαί.

Εν περιπτώσει είτε εκπτώσεως του κομιστού είτε παραγραφής της εξ επιταγής αναγωγής χωρεί κατά του εκδότου ή κατά των οπισθογράφων αγωγή εξ αδικαιολογήτου πλουτισμού.

Η αγωγή αυτή παραγράφεται μετά πενταετίαν από της χρονολογίας της εκδόσεως της επιταγής.

Οι λόγοι διακοπής και αναστολής των κατά τον παρόντα Νόμον παραγραφών διέπονται υπό των διατάξεων περί παραγραφής και περί βραχυπροθέσμου παραγραφής.

Νόμιμοι εορτάσιμοι ημέραι εν τη εννοία του παρόντος Νόμου είναι πάσα Κυριακή και πάσα ημέρα πλήρους αργίας των Δημοσίων Γραφείων ή των Τραπεζών.

Το διαμαρτυρικόν συντάσσεται υπό Συμβολαιογράφου, άνευ προσλήψεως μαρτύρων εν τω τόπω της πληρωμής.

Υπαρχόντων πλειόνων πληρωτών συντάσσεται εν μόνον διαμαρτυρικόν.

Το διαμαρτυρικόν περιέχει αντιγραφήν της επιταγής, μνημονεύει

α') την υπό του Συμβολαιογράφου πρόσκλησιν προς πληρωμήν,

β') εάν είναι παρόντες ή απόντες ο πληρωτής ή οι τυχόν πλείονες πληρωταί και

γ') τα τυχόν δηλωθέντα υπ' αυτών αίτια της αρνήσεως της πληρωμής.

Επί απωλείας επιταγής το διαμαρτυρικόν δύναται να μη περιέχη αντιγραφήν της επιταγής.

Καταργήθηκε με το άρθρο 45 του Εισαγωγικού Νόμου του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

Σε περίπτωση απώλειας ή καταστροφής τίτλου εις διαταγήν εφαρμόζεται πλέον n διαδικασία των άρθρων 843 έως 860 ΚΠολΔ.

Καταργήθηκε με το άρθρο 45 του Εισαγωγικού Νόμου του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

Σε περίπτωση απώλειας ή καταστροφής τίτλου εις διαταγήν εφαρμόζεται πλέον n διαδικασία των άρθρων 843 έως 860 ΚΠολΔ.

Καταργήθηκε με το άρθρο 45 του Εισαγωγικού Νόμου του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.

Σε περίπτωση απώλειας ή καταστροφής τίτλου εις διαταγήν εφαρμόζεται πλέον n διαδικασία των άρθρων 843 έως 860 ΚΠολΔ.

Ο κατά το άρθρον 21 κομιστής εάν δεν απέκτησεν την απολεσθείσαν επιταγήν κακή τη πίστει ή δεν διέπραξε κατά την κτήσιν αυτής βαρύ πταίσμα δύναται να ασκήση κατά του επιτυχόντος την ακύρωσιν αυτής την αγωγήν του αδικαιολογήτου πλουτισμού. Η αγωγή αυτή παραγράφεται μετά πέντε έτη από της εκδόσεως της επιταγής.

Αι διατάξεις των άρθρων 64-67 εφαρμόζονται αναλόγως επί στερήσεως της επιταγής λόγω κλοπής, ληστείας, πειρατείας ή επί καταστροφής αυτής.

Αι διατάξεις των άρθρων 64-67 εφαρμόζονται και επί επιταγής εις τον κομιστήν (ανωνύμου επιταγής).

Η ικανότης του προσώπου, όπερ υποχρεούται εξ επιταγής, ρυθμίζεται υπό του εγχωρίου αυτού Νόμου. Εάν ο εγχώριος ούτος Νόμος κηρύττει εφαρμοστέον τον Νόμον άλλης Χώρας εφαρμόζεται ο τελευταίος αυτός Νόμος.

Το πρόσωπον, το οποίον ανίκανον κατά τον εν τη προηγουμένη παραγράφω Νόμο υποχρεούται εν τούτοις εγκύρως, εάν υπέγραψεν εν τω εδάφει Χώρας κατά την νομοθεσίαν της οποίας το πρόσωπον τούτο είναι ικανόν.

Ο Νόμος της Χώρας, εν η η επιταγή είναι πληρωτέα, ορίζει τα πρόσωπα επί των οποίων δύναται η επιταγή να εκδοθή.

Εάν κατά τον Νόμον τούτον ο τίτλος είναι άκυρος ως επιταγή λόγω του προσώπου επί του οποίου εξεδόθη, αι υποχρεώσεις αι απορρέουσαι εκ των υπογραφών των επί του τίτλου εις άλλας Χώρας τιθεμένων, των οποίων οι Νόμοι δεν περιέχουσι την ειρημένην διάταξιν, είναι ουχ ήττον ισχυραί.

Ο τύπος των εξ επιταγής υποχρεώσεων ρυθμίζεται υπό του Νόμου της Χώρας εν τω εδάφει της οποίας αι υποχρεώσεις αύται ανελήφθησαν δι' υπογραφής. Ουχ ήττον αρκεί η τήρησις των τύπων των οριζομένων υπό του Νόμου της Χώρας της πληρωμής.

Εν τούτοις, εάν αι εξ υπογραφής της επιταγής αναληφθείσαι υποχρεώσεις δεν είναι μεν ισχυραί κατά τας διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου, αλλά είναι σύμφωνοι προς τον Νόμον της Χώρας ένθα υποχρέωσις μεταγενεστέρα ανελήφθη δι' υπογραφής, το γεγονός ότι αι πρώται υποχρεώσεις είναι κατά τύπους άτακτοι, δεν αίρει το κύρος της μεταγενεστέρας υποχρεώσεως.

Ο Νόμος της Χώρας εν τω εδάφει της οποίας αι εξ επιταγής υποχρεώσεις ανελήφθησαν δι' υπογραφής, ρυθμίζει τα αποτελέσματα των υποχρεώσεων τούτων.

Αι προθεσμίαι της ασκήσεως της αγωγής ρυθμίζονται διά πάντας τους υπογραφείς υπό του Νόμου της Χώρας της εκδόσεως του τίτλου.

Ο Νόμος της Χώρας ένθα η επιταγή είναι πληρωτέα ορίζει:

1) Εάν η επιταγή είναι αναγκαίως εν όψει ή εάν δύναται να εκδοθή επί προθεσμία από της όψεως και επίσης τίνα είναι τα αποτελέσματα της μεταχρονολογήσεως.

2) Την προθεσμίαν της εμφανίσεως.

3) Εάν η επιταγή δύναται να γίνη αποδεκτή, να βεβαιωθή, να επικυρωθή ή να θεωρηθή και τίνα είναι τα αποτελέσματα των μνειών τούτων.

4) Εάν ο κομιστής δύναται ν' απαιτήση ή εάν υποχρεούται να δεχθή μερικήν πληρωμήν.

5) Εάν η επιταγή δύναται να είναι δίγραμμος ή δύναται να περιέχη την ρήτραν «εις λογαριασμόν» ή ισοδύναμον έκφρασιν και τίνα είναι τα αποτελέσματα της διγραμμίσεως ή της ρήτρας ταύτης ή της ισοδυνάμου ταύτης εκφράσεως.

6) Εάν ο κομιστής έχη ειδικά δικαιώματα επί της προβλέψεως και ποία η φύσις αυτών.

7) Εάν ο εκδότης δύναται ν' ανακαλέση την επιταγήν ή να προβή εις αντίστασιν κατά της πληρωμής αυτής.

8) Τα ληπτέα μέτρα εν περιπτώσει απωλείας ή κλοπής της επιταγής.

9) Εάν το διαμαρτυρικόν ή η ισοδύναμος βεβαίωσις είναι αναγκαία διά την διατήρησιν του δικαιώματος της αναγωγής εναντίον των οπισθογράφων, του εκδότου και των άλλων υποχρέων.

Ο τύπος και αι προθεσμίαι του διαμαρτυρικού ως και ο τύπος των άλλων πράξεων των αναγκαίων προς άσκησιν ή προς διατήρησιν των δικαιωμάτων εξ επιταγής ρυθμίζονται υπό των Νόμων της Χώρας εν τω εδάφει της οποίας συντάσσεται το διαμαρτυρικόν ή ενεργείται η περί ης πρόκειται πράξις.

Αι περί συναλλαγματικής αστικαί δικονομικαί διατάξεις εφαρμόζονται αναλόγως και επί επιταγής.

Η ισχύς των εκ της επιταγής δικαιωμάτων και υποχρεώσεων δεν θίγεται εκ της μη τηρήσεως των διατάξεων περί χαρτοσημάνσεως αυτής.

Η άσκησις όμως των εκ της επιταγής δικαιωμάτων αναστέλλεται μέχρι της νομίμου χαρτοσημάνσεως αυτής διά καταβολής του νομίμου χαρτοσήμου και των νομίμων προστίμων.

1. Ο εκδίδων επιταγήν μη πληρωθείσαν επί πληρωτού παρ' ω δεν έχει αντίστοιχα διαθέσιμα κεφάλαια κατά τον χρόνον της εκδόσεως της επιταγής ή της πληρωμής ταύτης, τιμωρείται διά φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματικής ποινής τουλάχιστον δέκα χιλιάδων δραχμών.

2. Επιβάλλεται φυλακισις τουλάχιστον ενός έτους α) εάν ο υπαίτιος μετέρχεται την εν παρ. 1 πράξιν κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθειαν ή β) εάν αι περιστάσεις υφ' ας ετελέσθη η πράξις μαρτυρούν ότι ο υπαίτιος είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνος. Εις τας περιπτώσεις ταύτας το δικαστήριον, διά της αυτής αποφάσεως, διατάσσει την διά του τύπου δημοσίευσιν, επιμελεία του εισαγγελέως, περιλήψεως της καταδικαστικής αποφάσεως, της σχετικής δαπάνης περιλαμβανομένης εις τα κατά το άρθρον 581 του Κωδ. Ποιν. Δικονομίας, έξοδα.

3. Το αξιόποινο της πράξης της παρ. 1 εξαλείφεται αν ο υπαίτιος αποζημίωσε πλήρως τον κομιστή μετά τη νόμιμη εμφάνιση και μη πληρωμή της επιταγής.

4. Η εισαγωγή εις το ακροατήριον των κατά τας διατάξεις του παρόντος διωκόμενων πράξεων γίνεται δι' απευθείας κλήσεως και άνευ προανακρίσεως.

5. Η ποινική δίωξη ασκείται με έγκληση του κομιστή της επιταγής που δεν πληρώθηκε η του εξ αναγωγής υπόχρεου ο οποίος την εξόφλησε και έγινε κομιστής της. Ο εξ αναγωγής υπόχρεος ο οποίος εξόφλησε την επιταγή δικαιούται να λάβει αποζημίωση, σύμφωνα με τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα για τις αδικοπραξίες (άρθρο 914 επ.).

Ο εν γνώσει ψευδώς βεβαιών ενόρκως ενώπιον του Προέδρου ότι απεστερήθη της επιταγής δι' απωλείας, υπεξαιρέσεως, κλοπής, ληστείας, πειρατείας ή καταστροφής αυτής, τιμωρείται κατά τας περί ψευδορκίας διατάξεις του ποινικού νόμου.

Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται από της 1ης Ιανουαρίου 1934.

Αι διατάξεις του παρόντος νόμου εφαρμόζονται μόνο επί των επιταγών των εκδοθησομένων μετά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος νόμου.

Από της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμου καταργείται ο Νόμος 1338 της 18 (21) Απριλίου 1918 περί τραπεζικής επιταγής και πάσα άλλη διάταξις αντικείμενη εις τον παρόντα Νόμον.

Αι διατάξεις περί προστασίας του εθνικού νομίσματος δε θίγονται.