logo-print

Ρύθμιση οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων: Δημόσιες αναρτήσεις στο Facebook ως αποδεικτικά μέσα (Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς 1015/2023)

Το δικαστήριο δέχθηκε ως αποδεικτικά μέσα τα στοιχεία από το Facebook του οφειλέτη, από τα οποία αποδείχθηκε πως ο αιτών προέβη δολίως σε ανειλικρινή δήλωση ως προς τα εισοδήματά του

Η Πρωτοδίκης απορρίπτει την αρχική αίτηση, αποδεχόμενη ως αποδεικτικά μέσα τα στοιχεία από το Facebook του οφειλέτη, που προσκόμισε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της παρασταθείσας Τράπεζας, από τα οποία αποδείχθηκε πως ο αιτών προέβη δολίως σε ανειλικρινή δήλωση ως προς τα εισοδήματά του.

Η Πρωτοδίκης χαρακτηρίζει αποδεικτικά έγγραφα τα ως άνω στοιχεία από το Facebook του αιτούντος, αφού δεν αποτελούν - ως δημόσιες αναρτήσεις - προσωπικό δεδομένο και δεν εμπίπτουν στις προστατευτικές διατάξεις του ν. 2472/1997 (και πλέον του ν. 4624/2019).

Ο αιτών έχει εισοδήματα από άλλες πηγές, για τα οποία κανέναν λόγο δεν κάνει στο πλαίσιο της προκείμενης δίκης.

Στα πλαίσια αυτών των εργασιών του πραγματοποίησε και ταξίδια στο εξωτερικό, ισχυριζόμενος ότι τα τελευταία αυτά ταξίδια πραγματοποιήθηκαν με δωρεές από φίλους του, προκειμένου να βγάζει φωτογραφίες στα αντίστοιχα φεστιβάλ.

Αυτός ο ισχυρισμός δεν κρίθηκε πειστικός από το Δικαστήριο, το οποίο έκανε δεκτή την ένσταση περί ανειλικρινούς δήλωσης του αιτούντος που υπέβαλε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της παρασταθείσας Τράπεζας.

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΕΝΔΙΚΑ ΜΕΣΑ (ΕΚΟΥΣΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ)

Αριθμός απόφασης 1015/2023

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Αλεξάνδρα Υδριώτη, Πρωτοδίκη, την οποία όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διεύθυνσης του Πρωτοδικείου και από τη Γραμματέα Κούλα Κουντούρη.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια, στο ακροατήριό του, την …… ………….. 2022, για να δικάσει την υπόθεση:

ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ : ……. …….. του ……. και της ……………, κατοίκου ………….., οδός ………… αρ. ………….., με ΑΦΜ ……………., ΔΟΥ ………………., ο οποίος παραστάθηκε διά του πληρεξουσίου δικηγόρου του ..........

ΤΩΝ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ : 1) ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «…………………………….», η οποία εδρεύει στην Αθήνα, οδός ……………… αρ. …………………, και εκπροσωπείται νόμιμα, με ΑΦΜ ………………, ως ……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου της δικηγόρου Κωνσταντίνου Μπίτσιου (Α.Μ.Δ.Σ.Α. 20721) και 2) ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «……………………..», που εδρεύει στην Αθήνα, οδός ………………. αρ. ………………, και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε.

Ο αιτών - εκκαλών άσκησε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Πειραιώς την από ………………. και με αριθμό κατάθεσης ……………… αίτησή του κατά των καθ’ων η αίτηση - πιστωτριών του, επί της οποίας το Ειρηνοδικείο Πειραιώς εξέδωσε τη με αριθμό ………………. οριστική απόφαση (εκούσια δικαιοδοσία - ν. 3869/2010), με την οποία απέρριψε την αίτηση ως αόριστη. Κατά της απόφασης αυτής ο αιτών και ήδη εκκαλών άσκησε την από ……………. έφεση, που απευθύνεται στο παρόν Δικαστήριο, με κατάθεσή της στη γραμματεία του Ειρηνοδικείου Πειραιώς με αριθμό ……………………., η οποία προσδιορίσθηκε από το παρόν Δικαστήριο ……………………….., εγγραφόμενη στο πινάκιο, να συζητηθεί κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Κατά τη συζήτηση, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των παριστάμενων διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα περιέχονται στα πρακτικά και στις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσαν.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από τη με αριθμό ………………… έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του ………….. Αθηνών ……………………………………… που προσκομίζει με επίκληση ο εκκαλών, ακριβές αντίγραφο της έφεσης με την κάτωθι αυτής πράξη ορισμού συζήτησής της στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και κλήση της δεύτερης των εφεσιβλήτων να παραστεί σε αυτή, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην τελευταία (άρθρα 120, 122, 123, 124, 126 παρ. 1 γ και 127 ΚΠολΔ). Ωστόσο, κατά τη δικάσιμο αυτή, η τελευταία δεν εμφανίστηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Το Δικαστήριο, όμως, δεδομένου ότι οι λοιποί διάδικοι εμφανίσθηκαν, πρέπει να εξετάσει την υπόθεση σαν να ήταν και αυτή παρούσα (άρθρα 524 παρ. 4 και 764 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Η υπό κρίση έφεση του εκκαλούντος, που στρέφεται κατά της …………. οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Πειραιώς, που δίκασε κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, αρμοδίως εισάγεται για να συζητηθεί από το Δικαστήριο τούτο, σύμφωνα με το άρθρο 17Α ΚΠολΔ, όπως προστέθηκε με το άρθρο 3 παρ. 3 ν. 3994/2011 και ισχύει από 25.07.11, κατά την ίδια διαδικασία, στην οποία υπάγεται, έχει δε ασκηθεί νομότυπα, με την κατάθεση δικογράφου στη Γραμματεία του Ειρηνοδικείου Πειραιώς (άρθρο 495 παρ. 1 ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα, καθώς δεν προκύπτει, ούτε οι διάδικοι επικαλούνται ότι η εκκαλουμένη έχει επιδοθεί. Κατά την κατάθεσή της στη Γραμματεία του Ειρηνοδικείου, καταβλήθηκε και το απαιτούμενο από το άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ (η οποία προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ. 2 του ν. 4055/2012 και ισχύει από 02.04.2012) παράβολο (βλ. το με κωδικό 307054696950 0107 0065 e-παράβολο), (άρθρα 17Α, 495 επ., 511, 513 παρ. 1β, 516 παρ. 1, 517 και 518 παρ. 2 ΚΠολΔ). Μετά ταύτα, η υπό κρίση έφεση πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί, κατά την ίδια διαδικασία, η νομική και ουσιαστική βασιμότητα των λόγων της (άρθρα 522 και 533 ΚΠολΔ).

Ο αιτών είχε ασκήσει ενώπιον του Ειρηνοδικείου Πειραιώς την από ……….. και με αριθμό κατάθεσης …………… αίτησή του κατά των καθ’ων η αίτηση - πιστωτριών του, με την οποία, επικαλούμενος έλλειψη πτωχευτικής ικανότητας και μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών του προς αυτές, ζητούσε, με βάση τις διατάξεις του ν. 3869/2010 «Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων και άλλες διατάξεις», να διαταχθεί η ρύθμιση των χρεών του. Επ’ αυτής εκδόθηκε, ερήμην της δεύτερης των καθ’ων η αίτηση και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων, η εκκαλούμενη υπ’ αριθμ. ………….. απόφαση, η οποία απέρριψε την αίτηση ως αόριστη. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται ο αϊτών και ήδη εκκαλών με την υπό κρίση έφεσή του, ισχυριζόμενος ότι το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εσφαλμένα εφάρμοσε τον νόμο, κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στο δικόγραφο της έφεσης, και ζητεί να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη, έτσι ώστε να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη η αίτησή του.

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1 και 4 παρ. 1 του ν. 3869/2010, όπως αυτά τροποποιήθηκαν με τις διατάξεις του ν. 4346/2015 (ΦΕΚ A 94/14.08.15), ο οποίος εφαρμόζεται επί αιτήσεων κατατεθειμένων μετά την έναρξη ισχύος του, όπως η κρινόμενη, σαφώς προκύπτει ότι η αίτηση του οφειλέτη πρέπει να αναφέρει: α) την περιουσιακή κατάσταση του ίδιου και τα πάσης φύσεως εισοδήματά του, β) τους πιστωτές του και τις απαιτήσεις τους, αναλυόμενες σύμφωνα με τα οριζόμενα στις παραγράφους 4 και 4α του άρθρου 2 του εν λόγω νόμου, γ) τυχόν μεταβιβάσεις εμπράγματων δικαιωμάτων του επί ακινήτων, στις οποίες ο οφειλέτης προέβη την τελευταία τριετία πριν από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης και δ) τυχόν αίτημα για διαγραφή των χρεών του κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 5α ή σχέδιο για τη διευθέτηση των οφειλών του, που λαμβάνει υπόψη με εύλογο τρόπο και συσχέτιση τα συμφέροντα των πιστωτών, την περιουσία, τα εισοδήματα και τις δαπάνες διαβίωσης του ίδιου και της οικογένειάς του και την προστασία της κύριας κατοικίας σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 2 του άρθρου 9 (ΑΠ 1047/2021 ΝΟΜΟΣ ΤΝΠ, βλ. Αθαν. Κρητικό «Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων» τέταρτη έκδοση 2016, άρθρο 4 αριθμ. 7 σελ. 115, Άγγ. Αλεξανδρόπουλο - Ν. Κωστάκο - Φ. Πανταζή σε Ευγ. Τζαννίνη «Υπερχρεωμένοι οφειλέτες: από τις οφειλές προς τις τράπεζες στις οφειλές προς το Δημόσιο» έκδοση 2016, κεφ. Ε’ παρ. 3 σελ. 68). Περαιτέρω πρέπει να επισημανθεί πως η αίτηση υπαγωγής στις διατάξεις του ν. 3869/2010 είναι δικόγραφο και ως εκ τούτου για την πληρότητά του θα πρέπει να αναφέρονται τα στοιχεία, που προβλέπουν τα άρθρα 118 και 747 ΚΠολΔ. Εν απουσία των ως άνω, η αίτηση απορρίπτεται ως αόριστη. Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση του περιεχομένου της κρινόμενης αίτησης προκύπτει ότι αυτή περιείχε όλα τα εκ του νόμου απαραίτητα στοιχεία για το ορισμένο της, σύμφωνα και με όσα στην ως άνω νομική σκέψη αναφέρονται, και συνακόλουθα το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο παρά τον νόμο την απέρριψε ως αόριστη, με την αιτιολογία ότι «δεν είναι δυνατόν να συναχθεί με σαφήνεια αν ο αιτών κατά τον χρόνο που λειτουργούσε η επιχείρησή του και έφερε την εμπορική ιδιότητα είχε προβεί σε παύση πληρωμών των οφειλών του», καθώς στηρίχθηκε σε έλλειψη στοιχείων τα οποία αποτελούν αντικείμενο απόδειξης και όχι στοιχεία του ορισμένου της αίτησης. Ως εκ τούτου, ο μοναδικός, όπως αυτός εκτιμάται, λόγος έφεσης πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος, η προσβαλλόμενη απόφαση να εξαφανιστεί και το παρόν Δικαστήριο να κρατήσει και να δικάσει την υπόθεση (άρθρο 535 παρ. 1 ΚΠολΔ), πρέπει δε επιπλέον να διαταχθεί η επιστροφή στον εκκαλούντα του παραβόλου κατάθεσης έφεσης ποσού 75 ευρώ, που κατατέθηκε από αυτόν (βλ. υπ’ αριθμ. 307054696950 0107 0065 e-παράβολο), σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 495 παρ. 3 ΚΠολΔ. Περαιτέρω, η κρινόμενη αίτηση πέρα από ορισμένη είναι και νόμιμη, ερειδόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1, 4, 5, 8 και 11 του ν. 3869/2010 και πρέπει επομένως να ερευνηθεί και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα δεδομένου ότι δεν έχει επιτευχθεί προδικαστικός συμβιβασμός και επικύρωση του προτεινόμενου από τον αιτούντα σχεδίου ρύθμισης οφειλών.

Κατά τα άρθρα 443, 444 παρ. 1γ και παρ. 2 ΚΠολΔ ιδιωτικά έγγραφα θεωρούνται και οι φωτογραφικές ή κινηματογραφικές αναπαραστάσεις, φωνοληψίες και κάθε άλλη μηχανική απεικόνιση. Τέτοιο ιδιωτικό έγγραφο που προσκομίζεται ως αποδεικτικό μέσο σε πολιτική δίκη και αφορά σε ιδιωτική επαφή και συνομιλία εν αγνοία και χωρίς τη συναίνεση ενός εκ των συμμετεχόντων, καθίσταται απαράδεκτο αποδεικτικό μέσο, διότι αποτελεί ανεπίτρεπτο περιορισμό της συνταγματικά προστατευόμενης ελεύθερης άσκησης της επικοινωνίας, σύμφωνα με τα άρθρα 2 παρ. 1, 9 παρ. Ιβ΄, 9Α και 19 του Συντάγματος και το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ (ΑΠ 996/2010, ΑΠ 981/2009 ΝΟΜΟΣ ΤΝΠ). Τέτοια απαγορευμένα αποδεικτικά μέσα, τα οποία δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν στα πλαίσια της δίκης, αποτελούν και οι εκτυπώσεις που αποτυπώνουν αναρτήσεις στις οποίες προέβη κάποιος χρήστης στο «προφίλ» του στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης «Facebook» ώστε να είναι ορατές μόνο από τους «φίλους» του στο συγκεκριμένο μέσο κοινωνικής δικτύωσης (ΜΠρΘεσ 13748/2017 ΝΟΜΟΣ ΤΝΠ). Περαπέρω, ο ν. 2472/1997 για την «Προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα» και ήδη ο ν. 4624/2019 που τον αντικατέστησε, τιμωρεί την κατάργηση του απορρήτου και της μυστικότητας της ιδιωτικής ζωής σε περίπτωση επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων χωρίς να υφίσταται συναίνεση για την επεξεργασία τους (ΕφΛαρ 346/2015, ΕφΑΘ 175/2014 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Αφορά, δηλαδή, σε επεμβάσεις σε αρχεία που είναι κρυφά και δεν έχουν δημοσιοποιηθεί και στην επεξεργασία κρυφών δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από επέμβαση σε κρυφό αρχείο. Όσο η ιδιωτική ζωή είναι απόρρητη είναι άξια προστασίας, όμως όταν πλέον έχει ευρέως δημοσιοποιηθεί παύει να είναι άξια προστασίας από τον εν λόγω νόμο, ήτοι όταν τέτοια προσωπικά δεδομένα του ατόμου είναι γνωστά σε έναν σχετικά μεγάλο αριθμό προσώπων ή μπορούν να γίνουν από αυτούς εύκολα αντιληπτά και θεωρούνται εξακριβωμένα, τότε δεν προσβάλλεται το δικαίωμα για πληροφορική αυτοδιάθεση και στην ιδιωτική ζωή. Στην περίπτωση του μέσου κοινωνικής δικτύωσης «Facebook» ο χρήστης έχει τη δυνατότητα να προβεί σε ρυθμίσεις ιδιωτικότητας στο «προφίλ» του, εάν επιθυμεί να περιορίσει τον κύκλο των προσώπων που έχουν πρόσβαση σε αυτό, στις φωτογραφίες του και γενικότερα στις αναρτήσεις του, δηλαδή να προβεί σε ρυθμίσεις περιορισμού πρόσβασης στις πληροφορίες του. Ακόμη όμως έχει τη δυνατότητα να καταστήσει δημόσια κι ελεύθερα προσβάσιμα σε όλους (ακόμη και σε χρήστες του διαδικτύου που δεν έχουν λογαριασμό στο «Facebook») τα στοιχεία αυτά, με την καταχώρισή τους στον εν λόγω ιστότοπο χωρίς ρυθμίσεις ασφαλείας. Έτσι, πληροφορίες που αναρτώνται από το υποκείμενο των δεδομένων σε δημόσια πρόσβαση στο διαδίκτυο δεν συνιστούν προσωπικό δεδομένο και δεν εμπίπτουν στις προστατευτικές διατάξεις του ν. 2472/1997 (και πλέον του ν. 4624/2019, βλ. ΤριμΕφΑΘ 175/2014 ΔΣΑ ΤΝΠ).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επανεκτίμηση όλων ανεξαιρέτως των αποδεικτικών μέσων, τα οποία οι διάδικοι έθεσαν υπ’ όψιν του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου: α) της ανωμοτί εξέτασης του αιτούντος, που περιέχεται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά συνεδρίασης και β) όλων των εγγράφων τα οποία και πάλι νομίμως προσκομίζουν οι διάδικοι, καθώς και αυτών που παραδεκτώς προσκομίζουν το πρώτον ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου (άρθρο 765 ΚΠολΔ), όπως επίσης και από τα διδάγματα της κοινής πείρας, που λαμβάνονται υπόψη αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο (άρθρα 336 παρ. 4 και 741 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα : Ο αιτών - εκκαλών, γεννηθείς το έτος …………, είναι ……. και …….. Πάσχει από ………………………………………………….. και βρίσκεται υπό …………………….. μέχρι και σήμερα. Βάσει του εν λόγω προβλήματος υγείας, καθώς και της ………………………………………………… από την οποία πάσχει, έχει κριθεί ότι έχει κατά ποσοστό ……………………………………. (τουλάχιστον) έως ………………, με την κατάστασή του να επαναξιολογείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα (βλ. από ……… γνωστοποίηση αποτελέσματος πιστοποίησης αναπηρίας της Διεύθυνσης Ιατρικής Αξιολόγησης του ΕΦΚΑ). Ο αιτών από …….. λαμβάνει μηνιαία σύνταξη «για λόγους υγείας» από τον ΕΦΚΑ (Τ.Σ.Μ.Ε.Δ.Ε.) ύψους ……….. ευρώ (βλ. με αρ. πρωτ. ……………. βεβαίωση του Διευθυντή Συντάξεων και Ασφάλισης του Ε.Τ.Α.Α. και με αρ. πρωτ. …………… βεβαίωση της Διεύθυνσης Συντάξεων και Ασφάλισης του ΕΦΚΑ) και διαμένει μαζί με τη μητέρα του ……………………. …. ……………… στην οικία αυτής. Όντας απόφοιτος της σχολής ……………………….., ο αιτών εργάστηκε κατά το διάστημα από ………… έως …………….. ως ελεύθερος επαγγελματίας και δη ως ……………………, ενώ κατά το διάστημα από ……… έως ………… συμμετείχε στην εμπορική επιχείρηση - καφετέρια του ……………, ……………, και δη υπήρξε ετερόρρυθμος εταίρος της εταιρίας με την επωνυμία «…………………………» (βλ. από ………….. βεβαίωση διακοπής εργασιών φυσικού προσώπου επιτηδευματία της Δ.Ο.Υ. ………….. και από ………. βεβαίωση διακοπής εργασιών μη φυσικού προσώπου της Δ.Ο.Υ. ………….). Το ετήσιο δηλωθέν και φορολογητέο εισόδημά του διαμορφώθηκε ως ακολούθως : κατά το οικονομικό έτος 2007 στο ποσό των ……… ευρώ, το οικονομικό έτος 2008 στο ποσό των ………… ευρώ, το οικονομικό έτος 2010 ήταν …………, το οικονομικό έτος 2011 στο ποσό των ……………. ευρώ, το οικονομικό έτος 2012 στο ποσό των …………… ευρώ, το οικονομικό έτος 2013 στο ποσό των …………. ευρώ, το οικονομικό έτος 2014 ήταν ……….., το φορολογικό έτος 2014 στο ποσό των ………….. ευρώ, το φορολογικό έτος 2015 στο ποσό των ………….. ευρώ, το φορολογικό έτος 2016 στο ποσό των …………. ευρώ, το φορολογικό έτος 2017 στο ποσό των ……….. ευρώ, το φορολογικό έτος 2018 στο ποσό των ………… ευρώ, το φορολογικό έτος 2019 στο ποσό των ………… ευρώ, το φορολογικό έτος 2020 στο ποσό των ………. ευρώ και το φορολογικό έτος 2021 στο ποσό των …….. ευρώ. Ο αιτών έχει στην πλήρη κυριότητά του, κατά ποσοστό …… εξ αδιαιρέτου, ένα οικόπεδο εμβαδού …… τ.μ. ευρισκόμενο εντός σχεδίου του Δήμου ………………………, αντικειμενικής αξίας ……………. ευρώ (βλ. δήλωση ΕΝ.Φ.Ι.Α. 2021). Σε χρόνο προγενέστερο του έτους από την κατάθεση της κρινόμενης αίτησης, ο αιτών κατήρτισε α) με την πρώτη των εφεσιβλήτων την υπ’ αριθμ. …………… σύμβαση ……………………… δανείου, από την οποία το υπόλοιπο οφειλής ανήλθε κατά τον χρόνο κατάθεσης της αγωγής στο ποσό των …………. ευρώ και την ……… στο ποσό των …………. ευρώ και β) με τη δεύτερη των εφεσιβλήτων την υπ’ αριθμ. ……………………. σύμβαση ……………. δανείου, από την οποία το υπόλοιπο οφειλής ανήλθε κατά τον χρόνο κατάθεσης της αγωγής στο ποσό των ………….. ευρώ. Ο αιτών εκθέτει στην αίτησή του ότι από το …… και μετέπειτα η ως άνω μηνιαία σύνταξη που λαμβάνει αποτελεί το μοναδικό βιοποριστικό του εισόδημα. Ωστόσο, από τη μελέτη των δημοσίων αναρτήσεων φωτογραφιών του στην ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης «Facebook», που προσκομίζει η πρώτη εφεσίβλητη και που, σύμφωνα με όσα στην ως άνω νομική σκέψη αναφέρονται, αποτελούν, ως έγγραφα, νόμιμο αποδεικτικό μέσο, καθώς λόγω του δημόσιου χαρακτήρα τους δεν συνιστούν προσωπικό δεδομένο, προκύπτει ότι ο αιτών έχει εισοδήματα από άλλες πηγές, για τα οποία κανέναν λόγο δεν κάνει στο πλαίσιο της προκείμενης δίκης. Ειδικότερα, προέκυψε πως ο αιτών το …….. σπούδασε σκηνοθεσία στη Σχολή …………, ενώ τον ………….. του ……… αποφοίτησε από το ……………………….. του Πανεπιστημίου ………. Κατά τα έτη …. και …… συμμετείχε ως βοηθός σκηνοθέτη στην καλλιτεχνική ομάδα «…………» ανεβάζοντας τα έργα «……..» και «……..», πήρε μέρος στα γυρίσματα της κινηματογραφικής ταινίας «………………», ενώ το ………… εργάστηκε στο Φεστιβάλ ……………. του Δήμου …………... Το ……… συνεργάστηκε με το Θέατρο ……..., το ………. Θέατρο ………. και το …………. σε διάφορες παραγωγές καλλιτεχνικών θεαμάτων, ενώ βρέθηκε για εργασιακούς λόγους και δη ως ανταποκριτής την ………….. στο Φεστιβάλ …………. στη ……… και την ……….. του ……….. στην …………... Ο ισχυρισμός του αιτούντος ότι τα τελευταία αυτά ταξίδια πραγματοποιήθηκαν με δωρεές από φίλους του προκειμένου να βγάζει φωτογραφίες στα αντίστοιχα φεστιβάλ δεν κρίνεται πειστικός. Ο αιτών εργάζεται επιπλέον και στο φαρμακείο που διατηρεί η μητέρα του, ……………………………………., επί της οδού ……………… στον ……….. Βάσει των προεκτεθέντων, καθίσταται σαφές ότι ο αιτών παρέλειψε να αναφέρει στην αίτησή του αφανή εισοδήματα από άδηλη εργασιακή του απασχόληση, γεγονός που συνεπάγεται πως η περιουσιακή του κατάσταση είναι διαφορετική από αυτήν που παρουσιάζει στην κρινόμενη αίτηση και έφεσή του και άρα έχει προβεί σε ανειλικρινή δήλωση, η δε αποσιώπηση της ύπαρξης κι άλλων πηγών εισοδημάτων έγινε δολίως και έχει ιδιαίτερη σημασία για την εκτίμηση της πραγματικής οικονομικής του κατάστασης, αφού είναι πρόσφορη να ζημιώσει την ικανοποίηση των πιστωτριών του, καθώς εμφανίζει τις οικονομικές του δυνάμεις ασθενέστερες των πραγματικών. Με βάση τις προαναφερόμενες σκέψεις, η παραδεκτά προβαλλόμενη και νόμιμη, στηριζόμενη στο άρθρο 10 παρ. 1 του ν. 3869/2010, ένσταση της πρώτης εφεσίβλητης περί ανειλικρινούς δήλωσης του αιτούντος πρέπει να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη. Καθόσον λοιπόν ένας ανειλικρινής οφειλέτης στο κρίσιμο ζήτημα των εισοδημάτων του δεν κρίνεται άξιος να τύχει της ευνοϊκής μεταχείρισης του ν.​ 3869/2010, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη, λόγω έκπτωσης του αιτούντος από το δικαίωμα υπαγωγής του στον εν λόγω νόμο. Τέλος, δεν πρέπει να περιληφθεί διάταξη για δικαστική δαπάνη, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 8 παρ. 6 του ν. 3869/2010, η οποία τυγχάνει εφαρμογής και στη δευτεροβάθμια δίκη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ ερήμην της δεύτερης των εφεσιβλήτων και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ’ ουσίαν την έφεση.

ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την υπ’ αριθ. …………... οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Πειραιώς, εκδοθείσα κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας.

ΚΡΑΤΕΙ και ΔΙΚΑΖΕΙ τη με αριθμό κατάθεσης …………… αίτηση. ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του υπ’ αριθμ. ………………………………….. παραβόλου στον εκκαλούντα.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, στις …….. …………… 2023.

Κωνσταντίνος Μπίτσιος

Το μέτρο απόδειξης στην πιθανολόγηση ΕΠολΔ 30
Ένδικη προστασία για ακίνητο φερόμενο ως "άγνωστου" ιδιοκτήτη - Β έκδοση, Βιβλιοθήκη Δικαίου Κτηματολογίου Νο 19 -

ΑΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ / ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ

ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΤΣΙΛΙΓΓΕΡΙΔΟΥ

send