logo-print

Άρθρο 2 - Νόμος 2479/1997 - Τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα, Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και ειδικών ποινικών νόμων

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΙΣΧΥΟΣ:

06/05/1997

Υπό κωδικοποίηση
Τεχνητή νοημοσύνη, μεταφορές & ευθύνη των μεταφορέων στο Ελληνικό Δίκαιο
Το προσύμφωνο στο κτηματολογικό δίκαιο - Βιβλιοθήκη Δικαίου Κτηματολογίου Νο 23

1. Στο άρθρο 13 του Ποινικού Κώδικα προστίθεται εδάφια ζ' ως εξής:

ζ. ιδιαίτερα επικίνδυνος χαρακτηρίζεται ο δράστης όταν από τη βαρύτητα της πράξης, τον τρόπο και τις συνθήκες τέλεσης της, τα αίτια που τον ώθησαν και την προσωπικότητα του. μαρτυρείται αντικοινωνικότητα αυτού και σταθερή ροπή του σε διάπραξη νέων εγκλημάτων στο μέλλον.

2. Στο άρθρο 82 του Ποινικού Κώδικα προστίθεται παράγραφος 13 ως εξής:

'13. Αν το δικαστήριο παρέλειψε να αποφανθεί περί μετατροπής ποινής στερητικής της ελευθερίας, με αίτηση του στο δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση, αυτός που καταδικάστηκε μπορεί να ζητήσει τη μετατροπή.

3. Η παράγραφος 1 του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα, όπως αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 2 του άρθρου 1 του ν. 2207/'994 (ΦΕΚ 65 Α'), αντικαθίσταται ως εξής.

"1. Αν κάποιος που δεν έχει καταδικασθεί αμετακλήτως για κακούργημα ή πλημμέλημα σε περιοριστική της ελευθερίας ποινή ανωτέρα των έξι μηνών, με μία μόνη η με περισσότερες αποφάσεις που οι ποινές δεν υπερβαίνουν συνολικώς το ανωτέρω όριο. καταδικασθεί σε τέτοια ποινή που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη, το δικαστήριο με την απόφαση του διάτασσε; την αναστολή εκτέλεσης της ποινής για ορισμένο διάστημα, που δεν μπορεί να είναι κατώτερο από τρία και ανώτερο από πέντε έτη, εκτός αν κρίνει με βάση ειδικά μνημονευόμενα στην αιτιολογία στοιχεία ότι η εκτέλεση της ποινής κατά το άρθρο 82 είναι απολύτως αναγκαία για να αποτρέψει τον καταδικο από την τέλεση νέων αξιόποινων πράξεων."

4. Η πρώτη παράγραφος του άρθρου 172 του Π.Κ. αντικαθίσταται ως εξής:

"1. Όποιος με πρόθεση ελευθερώνει φυλακισμένο ή άλλον που κρατείται με διαταγή της αρχής τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δυο ετών."

5: Η δεύτερη παράγραφος του άρθρου 173 του Π.Κ αντικαθίσταται ως εξής:

"2. Οποιοσδήποτε άλλος συμμετείχε στην απόδραση τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών."

6. Η πρώτη παράγραφος του άρθρου 174 του Π.Κ. αντικαθίσταται ως εξής:

"1. Φυλακισμένοι ή άλλοι κρατούμενοι με διαταγή της αρχής που με ενωμένες δυνάμεις: α) επιχειρούν βίαια να αποδράσουν, β) επιτίθενται με έργα κατά των υπαλλήλων της φυλακής ή του κρατητηρίου ή κατά εκείνων στους οποίους έχει ανατεθεί η φύλαξη ή η επίβλεψη, γ) επιχειρούν με τη βία ή με απειλή να εξαναγκάσουν κάποιον από αυτούς σε πράξη ή παράλειψη τιμωρούνται με κάθειρξη μέχρι δέκα χρόνια."

7. Η δεύτερη παράγραφος του άρθρου-174 του Π.Κ αντικαθίσταται ως εξής.

"2. Όποιος από αυτούς βιαιοπραγήσει κατά κάποιου από τα παραπάνω πρόσωπα τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα χρόνια."

8. Αρμόδιο για την εκδίκαση των κακουργημάτων των δύο προηγούμενων παραγράφων του άρθρου αυτού είναι το Τριμελές Εφετείο.

9. Μετά το άρθρο 232 Π.Κ. προστίθεται άρθρο 232 Α ως εξής:

"Άρθρο 232 Α

1. Όποιος με πρόθεση δεν συμμορφώθηκε σε προσωρινή διαταγή δικαστή ή δικαστηρίου ή σε διάταξη δικαστικής αποφάσεως, με την οποία υποχρεώθηκε σε παράλειψη η σε ανοχή η σε πράξη που δεν μπορεί να γίνει από τρίτο πρόσωπο και η επιχείρηση της εξαρτάται αποκλειστικά από τη βούληση του ή σε διάταξη εισαγγελέα σχετική με την προσωρινή ρύθμιση της νομής μεταξύ ιδιώτη και Δημοσίου ή Ο.Τ.Α. ή άλλου Ν.Π.Δ.Δ., τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους, αν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη.

2 Η διάταξη της προηγούμενης παραγράφου δεν εφαρμόζεται όταν η πράξη συνίσταται στην αποκατασταση της έγγαμης συμβίωσης ή εξαρτάται από την ύπαρξη στο πρόσωπο του αρνούμενου να συμμορφωθεί ιδιαίτερων προϋποθέσεων για να ασκήσει τις τεχνικές, καλλιτεχνικές ή επιστημονικές ικανότητές του και η άρνησή του δεν οφείλεται σε δυστροπία του."

10. Τα εδάφια α' και β' της παρ. 2 του άρθρου 471 Κ.Π.Δ. αντικαθίστανται ως εξής:

Κατ' εξαίρεση, η προθεσμία για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης και η αίτηση για την αναίρεση δεν -αναστέλλουν την εκτέλεση της προσβαλλόμενης με την αναίρεση αποφάσεως. Το Δικαστήριο όμως που εξέδωσε την προσβαλλόμενη με την αναίρεση απόφαση, αν το ζητήσει ο Εισαγγελέας ή ο κατηγορούμενος, μπορεί σε κάθε περίπτωση να αποφασίσει την αναστολή της εκτέλεσης της αναιρεσιβληθείσας απόφασης ή, σε περίπτωση απορρίψεως της έφεσης ως απαράδεκτης ή ανυποστήρικτης, την εκτέλεση και της πρωτόδικης απόφασης, μόλις ασκηθεί η αίτηση αναίρεσης."

11. Το εδάφιο δ της παραγράφου 19 του άρθρου 2 του ν. 2408/1996 (ΦΕΚ 104 Α'), περί του οποίου η γενομένη διόρθωση σφαλμάτων από το Υπουργείο Δικαιοσύνης (ΦΕΚ 158 Α'), αντικαθίσταται ως εξής:

"δ. Εφέσεις και αντεφέσεις, που έχουν ασκηθεί από τον εισαγγελέα ή το δημόσιο κατήγορο χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις των άρθρων 486 και 494 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, όπως αυτά τροποποιούνται με την παρούσα παράγραφο και εκκρεμούν κατά την 11η Ιουλίου 1996, διέπονται από τις μέχρι τότε ισχύουσες διατάξεις."

12. Οι διατάξεις ειδικών ποινικών νόμων που αποκλείουν την ανασταλτική δύναμη του ενδίκου μέσου της εφέσεως παύουν να ισχύουν.

13. Η παρ. 6 του άρθρου 22 του ν. 1599/1986 (ΦΕΚ 75 Α') αντικαθίσταται ως εξής:

"6. Όποιος εν γνώσει του δηλώνει ψευδή γεγονότα ή αρνείται ή αποκρύπτει τα αληθινά με έγγραφη υπεύθυνη δήλωση του άρθρου 8 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Εάν ο υπαίτιος των πράξεων αυτών σκόπευε να προσπορίσει στον εαυτό ταυ ή σε άλλον περιουσιακό όφελος βλάπτοντας τρίτον ή σκόπευε να βλάψει άλλον, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών, εάν το όφελος ή η βλάβη υπερβαίνουν το ποσό των είκοσι πέντε εκατομμυρίων (25.000.000) δραχμών. Σε περίπτωση ανάκλησης της υπεύθυνης δήλωσης του εφαρμόζονται οι διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 227 του Ποινικού Κώδικα."

14. Η παράγραφος 7 του άρθρου 122 του ν. 1165/1918 (ΦΕΚ 59 Α') αντικαθίσταται ως εξής:

"7. κατά της καταδικαστικής απόφασης επιτρέπεται το ένδικο μέσο της έφεσης, κατά τις σχετικές διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας."

15 α. Στην περίπτωση β' του εδαφίου β' της παραγράφου 2 του άρθρου 4 του ν. 2408/1996. προστίθεται φράση που έχει ως εξής:

"και αν συντρέχει διακεκριμένη περίπτωση του άρθρου 6 ή επιβαρυντική περίσταση του άρθρου 8, τιμωρείται με πρόσκαιρη κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και με χρηματική ποινή τριακοσίων χιλιάδων (300.000) δραχμών έως πενήντα εκατομμυρίων (50.000.000) δραχμών."

β Το άρθρο 8 του ν. 1729/1987 (ΦΕΚ 144 Α'). όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 13 του ν. 2161/1993 ΦΕΚ 119 Α) και το εδ. α' της παρ. 2 του άρθρου Δ του ν 2408/1996, αντικαθίσταται ως εξής:

"Άρθρο 8 Επιβαρυντικές περιστάσεις

Με ισόβια κάθειρξη και με χρηματική ποινή δέκα εκατομμυρίων (10.000.000) δραχμών μέχρι διακοσίων εκατομμυρίων (200.000.000) δραχμών τιμωρείται ο παραβάτης των άρθρων 5, 6 και 7 του παρόντος νομού, αν είναι υπότροπος ή ενεργεί κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθεια ή ενεργεί με σκοπό να προκαλέσει τη χρήση ναρκωτικών ουσιών από ανήλικους ή χρησιμοποιεί με. οποιονδήποτε τρόπο ανήλικα πρόσωπα κατά την τέλεση των, παραπάνω πράξεων ή μετέρχεται κατά την τέλεση των πράξεων αυτών ή προς το σκοπό διαφυγής του τη χρήση όπλων ή οι περιστάσεις τέλεσης μαρτυρούν ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος. Ως υπότροπος θεωρείται όποιος έχει καταδικαστεί αμετάκλητα για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών σε βαθμό κακουργήματος εντός της προηγούμενης δεκαετίας ή σε βαθμό πλημμελήματος εντός της προηγούμενης πενταετίας."

16. Στο άρθρο 1 παράγραφος α του ν. 2331/1995 (ΦΕΚ 173 Α') προστίθεται εδάφιο αιζ' που έχει ως εξής

'αιζ. Τα προβλεπόμενα και τιμωρούμενα από τις διατάξεις των άρθρων 235, 236 και 237 του Ποινικού Κώδικα."

Πολυκώδικας Μάρτιος 2024 No 5
Η παραγραφή των εγκλημάτων

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ / ΠΟΙΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

send