logo-print

Μη αναδρομικότητα στις υπουργικές αποφάσεις διορισμού εκπαιδευτικών (ΣτΕ Ολ 1834/2021)

Σύμφωνη με το Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ η διάταξη του άρθρου 73 του Ν. 4589/2019

09/11/2021

09/11/2021

Τελευταία Συντάγματα Κατ

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΙΖΟΣ

Η αρχή IURA NOVIT CURIA στη διοικητική δίκη

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΤΣΙΓΑΡΙΔΑΣ

 

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ / ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε πως η διάταξη του άρθρου 73 του Ν. 4589/2019, με την οποία η Ελληνική Πολιτεία, στο πλαίσιο συμμόρφωσής της προς ακυρωτικές αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών και κατ’ εφαρμογή κριτηρίων που δεν παρίστανται ως προδήλως απρόσφορα για την επίτευξη των σκοπών του ανωτέρω νόμου, δεν προσέδωσε αναδρομικότητα στους διορισμούς των αιτούντων εκπαιδευτικών, δεν αντίκειται στο άρθρο 95 παρ. 5 του Συντάγματος (ΣτΕ Ολ 1834/2021).

Αρχικά, το δικαστήριο προσδιόρισε το ειδικότερο περιεχόμενο και την έκταση των υποχρεώσεων τόσο της Διοίκησης όσο και του νομοθέτη προς συμμόρφωση με ακυρωτικές δικαστικές αποφάσεις, σε περίπτωση που επιχειρείται η συμμόρφωση προς δικαστική απόφαση με διάταξη νόμου.

Εν συνεχεία, το δικαστήριο υπενθύμισε ότι, εφόσον υποβληθεί ενώπιον της Διοίκησης αίτηση μέσα σε εύλογο χρόνο μετά τη δημοσίευση ακυρωτικής απόφασης διοικητικού δικαστηρίου -από έχον έννομο συμφέρον πρόσωπο- για την ανάκληση μίας εν πάση περιπτώσει διαφυγούσας τον δικαστικό έλεγχο ατομικής διοικητικής πράξης, η οποία έχει όμοιο περιεχόμενο με ήδη ακυρωθείσα πράξη, τότε η Διοίκηση είναι υποχρεωμένη να επανεξετάσει τη νομιμότητα της πράξης και να προχωρήσει στην ανάκλησή της, εντός του πλαισίου της απονεμομένης από τον νομοθέτη διακριτικής ευχέρειας ή δεσμίας αρμοδιότητος για την έκδοσή της.

Προς τούτο, συνεκτιμώνται οι λόγοι υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος που τυχόν επιβάλλουν ή αποκλείουν την ανάκλησή της, η ανάγκη προστασίας δικαιωμάτων καλόπιστων τρίτων και ο χρόνος που διέρρευσε από την έκδοσή της.

Περαιτέρω, σύμφωνα με το σκεπτικό του δικαστηρίου, η συνταγματικώς απορρέουσα αρχή της ορθολογικής οργάνωσης της Διοίκησης επιτάσσει ότι κάθε μεταβολή στο νομοθετικό καθεστώς των προσλήψεων των δημόσιων εκπαιδευτικών λειτουργών πρέπει να αποφασίζεται κατόπιν συνεκτίμησης αφενός των αναγκών της δημόσιας εκπαίδευσης σε ανθρώπινο δυναμικό και αφετέρου των δυναμένων να διατεθούν για την κάλυψη των αναγκών αυτών οικονομικών πόρων.

Εν προκειμένω, κρίθηκε ότι η Διοίκηση υπείχε υποχρέωση επανεξέτασης των πράξεων διορισμού εκπαιδευτικών από τον ενιαίο πίνακα αναπληρωτών και από τον πίνακα εκπαιδευτικών με τριαντάμηνη ή με εικοσιτετράμηνη προϋπηρεσία σε κενές οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών του κλάδου των αιτούντων κατά τα σχολικά έτη 2009-2010 έως και 2013-2014 κατά παράλειψή τους. Στο πλαίσιο αυτό, ήταν υποχρεωμένη να διερευνήσει εάν - μη υπαρχουσών κενών οργανικών θέσεων - ήταν δυνατόν να αναδιαμορφώσει εν όλω τους πίνακες διοριστέων, με συνέπεια την ανάκληση των αποφάσεων διορισμού των εκπαιδευτικών που είχαν διοριστεί κατά παράλειψή τους και την πλήρωση των κενούμενων με τον τρόπο αυτό θέσεων από τους ήδη αιτούντες.

Ωστόσο, η Διοίκηση δεν είχε υποχρέωση να ανακαλέσει τις αποφάσεις διορισμού των εκπαιδευτικών που είχαν διοριστεί με βάση τις διατάξεις που είχαν κριθεί με την ΣτΕ 527/2015 απόφαση ως αντισυνταγματικές, αλλά ούτε και να διορίσει τους αιτούντες, και μάλιστα αναδρομικώς, και να τους κατατάξει στο βαθμό και το μισθολογικό κλιμάκιο που θα κατείχαν αν είχαν διορισθεί από την ημερομηνία δημοσίευσης των υπουργικών αποφάσεων διορισμών εκπαιδευτικών των σχολικών ετών 2009-2010 έως 2013-2014.

Δείτε την περίληψη της απόφασης στο adjustice.gr